wydajność pracowników

Jak zwiększyć wydajność pracowników- czyli o byciu Twórczym i Uważnym Liderem

Jak zwiększyć wydajność pracowników ? Czyli o byciu Twórczym i Uważnym Liderem

 

‘’Jednym z najważniejszych aspektów uważnego przywództwa jest po prostu traktowanie ludzi z szacunkiem i godnością. Opanowanie to sztuka. Biznes to biznes, ale możesz sprawić, że ludzie poczują się docenieni i chętniej będą wykonywać powierzone im zadania.’’W konsekwencji zwiększając wydajność pracowników. 

 

Dlaczego wydajność pracowników spada?
Nadmierny stres.

wydajność pracowników

Problemy ze zdrowiem psychicznymi wypalenia zawodowe.

wydajność pracowników

Multi-tasking ->problemy z uwagą.

wydajność pracowników

 

Wszelkie dystraktory.

wydajność pracowników

 

20 % O tyle spada wydajność pracownika z powodu nasilenia depresji w pracy

 

W 2016 problemy ze zdrowiem psychicznym były główną przyczyną zwolnień chorobowych w Wielkiej Brytanii, powodując 70 milionów zwolnień , co stanowi ponad połowę wszystkich dni chorobowych każdego roku.

Co więcej, łącznie w Polsce lekarze wystawili w 2020 r. 1,5 mln zaświadczeń z tytułu zaburzeń psychicznych na 27,7 mln dni absencji w pracy. Relatywnie duży udział w nich – ponad jedną czwartą – mają przypadki depresji (385,8 tys.). Liczba wzrosła o około 25 proc. od 2019r.- wynika z raportu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

 

Co może pomóc w podniesieniu wydajności pracowników? – Uważność 

Uważność (Mindfulness) definiowane jest jako proces psychologiczny, koncentrowania uwagi na wewnętrznych i zewnętrznych bodźcach, występujących w danej chwili, bez oceny. Chodzi o jakość bycia wobec każdego pojawiającego się zjawiska. Rozwijane poprzez ćwiczenia np. oddechowe czy różne formy medytacji. Praktykowanie uważności wzmacnia struktury mózgu odpowiedzialne za utrzymywanie kontroli. Przede wszystkim jednak chodzi o osiągnięcie „wolności od tendencji do bycia wciąganym w automatyczne reakcje na myśli, uczucia i wydarzenia” (Segal et al., 2002). Medytacja pomaga nam oduczyć się starych (niefunkcjonalnych) schematów funkcjonowania naszego umysłu.

 

PRZYKŁAD: 

Autopilot: 

Jednostka działa jak ,,robot” na autopilocie. Zachowania są określane jako ,,zaprogramowane’’ , obowiązki są wykonywane schematycznie, powtarzalnie→może pojawiać się wyższy poziom stresu, słaba wydajność i efektywność,  błędy,brak motywacji,  wypalenie zawodowe.

Rozmowa:

Brak zaangażowania w rozmowę. Kiedy zamiast słuchać myślisz co odpowiedzieć, albo o kolejnym zbliżającym się spotkaniu, na przykład: „Zbliża się moje następne spotkanie. Lepiej zakończę rozmowę ”. Twoja Uwaga jest rozproszona i nie zwracasz uwagi na obecnych rozmówcow. 

 

Uważność natomiast podkreśla

ŚWIADOMOŚĆ CHWILI OBECNEJ.

Pełne Kierowanie Uwagi Na tu i teraz. Teraźniejszość to jedyny czas w którym jednostka ma dobrowolny wybór w jakie zadania będzie się angażować–> większe zaangażowanie w pracę może uczynić nas szczęśliwszymi.

 

Rozmowa:

Angażujesz się w głębokie słuchanie, poświęcając 100% uwagi mówcy. Słuchasz uszami, a także oczami, dostrzegając takie szczegóły, jak język ciało mówcy, wyraz twarzy i ukryty przekaz. 

 

Uważność w badaniach
1. Badania Aetna Mark Berteloni – CEO AETNA

W 2010 roku firma uruchomiła program pilotażowy, podczas którego uczyła techniki praktyk uważności. Uczestnicy Programu wykazali znaczną poprawą w obrębie różnych modalności. Po sukcesie pilotażu Aetna rozszerzyła program, aby był dostępny dla wszystkich pracowników. Od Tego czasu ponad 13 000 pracowników Aetna – około 1/4 pracowników firmy, liczącej 50 000 osób-uczestniczyło w programach mindfulness. 

Wyniki Badania: U 28% zmniejszenie się poziomu stresu, 20% poprawa jakości snu, 19% redukcja doznań bólowych.

Od Tego czasu wiele dużych firm jak Google, Yahoo, nawet organy jak parlament Wielkiej Brytanii wykorzystują techniki mindfulness, aby poprawić komfort życia i wydajność swoich pracowników. Liczne Badania wskazują na korzyści wynikające ze stosowania technik uważności w miejscu pracy. Oszczędność Pracodawcy wynikająca ze stosowania mindfulness w pracy to około 22 000 USD pracownika przy średniej pensji wynoszącej 100 000 USD.

*www.aetna.com/employer/commMaterials/documents/ 

 

2. Do workplace-based mindfulness meditation programs improve physiological indices of stress? A systematic review and metaanalysis (2018) 

Stwierdzono, że MBI są skuteczne w zmniejszaniu produkcji kortyzolu.

Techniki Mindfulness poprawiły również równowagę autonomiczną, ocenianą za pomocą miar koherencji zmienności rytmu serca.

Reaktywność współczulnego układu nerwowego mierzona za pomocą alfa-amylazy w ślinie również uległa zmniejszeniu koMBI. 

Funkcje odpornościowe uległy poprawie.

MBI, w szczególności zwiększona odpowiedź przeciwciał na szczepionkę wirusową i zmniejszonym stężeniu białka C-reaktywnego. 

 

Przykładowe treningi 

Search Inside Yourself SIY(Szukaj w sobie)

Pierwotnie opracowany przez dla pracowników Google, teraz jest oferowany firmom jako czterotygodniowy program rozpoczynający się od interaktywnego dwudniowego szkolenia, po którym następują zalecane praktyki partnerskie. SIY składa się z trzech elementów: inteligencji emocjonalnej, uważności i neuronauki. W ciągu ostatnich kilku lat pojawiło się wiele podejść do nauczania uważności, specyficznych dla obszarów zawodowych.

 

Korporacje zwykle szukają szybkich rozwiązań. Ważne jest, abyśmy komunikowali, że uważność nie jest magiczną pigułką, ale jej kultywowanie wymaga czasu i cierpliwości.

 

CBMT-Corporate-Based Mindfulness Training.

Opracowany przez Potential Project w Daniii USA. Jest z powodzeniem stosowane na całym świecie od 2009r. Został zaprojektowany specjalnie z myślą opotrzebach biznesowych organizacji. Główny program składa się z 10 tygodni 60- 90-minutowych sesji grupowych twarzą w twarz z trenerem korporacyjnym plus wymaga praktyki 10 minut dziennie.

Program CBMT obejmuję m.in świadomą obserwację wzorców, badanie schematów i oduczanie się nawykowego działania. Skupia się również nakomunikacji interpersonalnej prowadzi do większej przejrzystości, struktury i wydajności w miejscu pracy. Wzmacnia autonomię osobistą ale i relacje międzyludzkie.

W przeprowadzonych analizach stwierdzono poprawę w takich obszarach jak:

  • Lepsza wydajność w pracy,
  • Lepsza Umiejętność rozwiązywania problemów,
  • Lepsze skupienie i koncentracja,
  • Lepsza równowaga między życiem zawodowym a prywatnym,
  • Większa satysfakcja z pracy,
  • Obniżona ilość wypowiedzeń pracowników,
  • Lepsza jakość życia,
  • Większa lojalność pracowników,
  • Udoskonalona Komunikacja,
  • Lepsze, etyczne podejmowanie decyzji,
  • Lepsza zdolność radzenia sobie ze stresem,
  • Mniej Konfliktów.

 

Jak wprowadzić uważność–> małe zmiany poprawiające wydajność pracowników.
KONCENTRACJA VS.DYSTRAKTORY 

ŚWIADOMY WYBÓR 

Jak praktykować? Przede wszystkim skupienie na jednym zadaniu na raz. Zakończenie jednego zadania przez rozpoczęciem następnego. Odpowiadaj na e-maile w wyznaczonych okresach czasu, zamiast stale w ciągu dnia, gdy tylko pojawią się w Twojej skrzynce odbiorczej. Prostym, nie do końca medytacyjnym lecz na pewno dotyczącym uważności jest umiejętność świadomego wyboru czynności i zadań.

RADZENIE SOBIE ZE STRESEM WRÓĆ DO TU I TERAZ 

W każdej pracy zdarzają się mocno stresujące momenty. Dlatego warto spróbować kilku technik obniżających napięcie oraz gruntujących w teraźniejszości.

Przykładem może być ,,PAUZA NA ODDECH’’ czy technika z angielskiego. ,,STOP’’

Stop ZATRZYMAJ SIĘ, bez względu na to co aktualnie robisz.

Take a breath WEŹ ODDECH. Poczuj swój oddech, który przeniesie Cię do tu i teraz.

Observe Zaobserwuj co się dzieje w Tobie w ciele i na zewnątrz. Po prostu zanotuj, bez oceniania.

Proceed.Po krótkiej przerwie i kilku oddechach wróć do zajęcia które przerwałeś/aś. Oprócz radzenia sobie z emocjami, takie PAUZY mogą wybijać nas z autopilota i gruntować w teraźniejszości. 

 

Podczas chwili spokoju, czekając na windę, gdy coś się drukuje albo w przerwie na lunch, można wykorzystać ten czas na chwile przerwy, celową pauzę, zamiast wyjmować telefon→ Poświęcić chwilę, aby sprawdzić swoje ciało. Jak To jest wziąć jeden oddech? Jakie to uczucie stać lub siedzieć z balansującym ciężarem ciała?

 

Spotkania Biznesowe mogą Być czasem niesamowicie nieefektywne. Kiedy pracownicy nie słuchają, jednym okiem patrzą na telefon, są zestresowani. Ich ciało jest na spotkaniu, lecz umysł już nie do końca 🙂 Dlatego warto zastanowić się nad wprowadzeniem kilku zasad. 

UWAŻNE SPOTKANIA

Zakazie Korzystania z telefonów i komputerów (miarę możliwości oczywiście)

Wyznaczenie jednej osoby robiącej notatki, która później udostępnij uczestnikom spotkania. Stworzenie Przestrzeni do możliwości wypowiadania się, bez przerywania. 

 

Podsumowanie korzyści z wprowadzenia uważności w obszar biznesu 
  • Redukcja stresu (Netterstromiin., 2013; Heckenberg i in., 2018);
  • Wzrost Kreatywności (Heckenberg iin., 2018);
  • Lepsza kontrola emocji(Hasenkamp iBarsalou, 2012);
  • Poprawa inteligencji płynnej (Killingsworthi Gilbert, 2010;Mrazek iin., 2013);
  • Wyższe Poczucie szczęścia i satysfakcji z pracy (Shonin,Van Gordon,Dunn, Singh,& Griffiths, 2014;Monroe i in., 2021);
  • Stabilizacja Uwagi (Zeidaniin., 2010);
  • Wzrost produktywności i wydajności pracowników (Aikens iin., 2014)
  • Przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu(Roeser iin., 2013);
  • Możliwe Przeciwdziałanie negatywnym konsekwencjom związanym z COVID-19 (np. strach)(ChenHiin., 2021).

 

1 4 Kr o k ó w d o Uw a ż n o ś c i dla Liderów- Forbes Coaches Council
  1. Dawaj dobry przykład,
  2. Pozwól marzyć,
  3. Przyjmij nową perspektywę,
  4. Stawiaj trudne pytania,
  5. Pokaż że umiesz odpoczywać,
  6. Nauczaj jak praktykować uważność,
  7. Łap oddech,
  8. Zwracaj uwagę na małe rzeczy wokół siebie,
  9. Włącz emocje,
  10. Pozwól na przerwy między spotkaniami,
  11. Zwolnij,
  12. Nie bądź micro managerem,
  13. Włącz uważność na spotkaniach,
  14. Zacznij mówić otwarcie o problemach i uważności. 

 

 

O uważności pisaliśmy również tutaj: Ambiwalencja i konflikt motywacyjny

 

Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą szkoleniową. 

Szkolenia prowadzone są przez profesjonalistów z ponad 20 letnim doświadczeniem, co przekłada się na doskonałą analizę potrzeb konkretnych firm i kadr oraz dobór najlepszych technik.

https://izirk.pl/programy/

 

efektywność pracowników

Co zrobić kiedy efektywność pracowników spada? Przywództwo sytuacyjne, a trudna rzeczywistość 

Co zrobić kiedy efektywność pracowników spada? Przywództwo sytuacyjne, a trudna rzeczywistość.

 

Od pewnego czasu możemy mieć wrażenie, że rzeczywistość mocno zwariowała. Pandemia, dystans, zmiany, inflacja, wojna…negatywne, zaskakujące wieści pojawiają się jedna po drugiej. Niewątpliwie  pandemia pozostawiła jeszcze niesmak, a tu kolejne zaskakujące informacje.

W konsekwencji występowania tak niekorzystnych, negatywnych zdarzeń  w większym stopniu możemy odczuwać stres, niepokój, wzmożone napięcie psychiczne. Z pewnością znajdujemy się w wyjątkowo trudnym czasie w którym powinniśmy szczególną uwagę zwracać na nasz dobrostan. Zarówno fizyczny jak i psychiczny. Co więcej, nieprzychylna rzeczywistość może wpływać na nasilenie emocji nacechowanych negatywnym afektem. Wpływa to na nasze reakcje, działania i odbijać się w różnych strefach życia, zawodowych, relacyjnych itp.. 

Głównym przesłaniem tego postu jest żeby zachować czujność i otwartość, na to co się dzieje z nami samymi oraz z osobami wokół nas. 

W  tekście skupimy się na przestrzeni zawodowej i na efektywości pracowników i ich zdrowiu, które się na nią przekłada. Natomiast można z łatwością przełożyć to na inne obszary. 

Co więc może zrobić lider, w sytuacji kiedy widzi spadek efektywności pracowników oraz zauważa zmianę w ich zachowaniu. 

 

SPADA EFEKTYWNOŚĆ PRACOWNIKÓW-CO DALEJ? 

Jest wiele teorii mówiących o dobrych, efektywnych stylach zarządzania. Ze względu na niepewne, zmienne czasy, dobry lider to elastyczny lider. 

Jedną z teorii na której możemy się inspirować jest opracowany w 1968 roku przez Paula Herseya i Kena Blancharda model PRZYWÓDZTWA SYTUACYJNEGO. Główną przesłanką jest stwierdzenie, że lider powinien cechować się umiejętnością przystosowania się do zmiennych sytuacji oraz pomysłowością. Przywódca dostarcza swoim pracownikom takich relacji i zadań, które w teraźniejszym momencie podwładny potrzebuje i jest w stanie sprostać.

 

MODEL PRZYWÓDZTWA SYTUACYJNEGO

Przyjrzyjmy się założeniom modelu przywództwa sytuacyjnego oraz odniesiemy teorie do aktualnej sytuacji, występującej na świecie.

Określenie zadania oraz poziomu gotowości pracownika, są kluczami i to na ich podstawie przywódca może dobrać styl zarządzania. 

 

OKREŚLENIE ZADANIA

Jak to zazwyczaj bywa, jak człowiek nie ma określonego zadania, celu to się może trochę pogubić. Dlatego fundamentalne jest określenie obowiązków, aby możliwe było ocenienie gotowości pracownika. Zadanie oraz poziom gotowości, pozwalają określić potrzeby podwładnych. 

Zadanie określa na na 3 poziomach:

  • Poziom 1 ogólny, na poziomie stanowiska, dla doświadczonych,
  • Poziom 2 nakreślenie głównych obowiązków, dla pracowników o już zdobytym doświadczeniu,
  • Poziom 3: konkretne działania i obowiązki, dla początkujących.
KOLEJNY KROK

Nie wszyscy i nie zawsze mamy taką samą gotowość do wykonywania określonego zadania- w teoriii określane jako sytuacja. Owa gotowość zależy od→ kompetencji i chęci.

 

  • Niskie Kompetencje lecz Wysokie Chęci: Nowy pracownik czy to w firmie czy branży przeważnie wykazuje się dużym poziomem entuzjazmu i chęci nauki, lecze jego kompetencje nie są jeszcze na tyle wysokie, aby sam mógł wykonywać obowiązki.
  • Niskie Kompetencje i Niskie Chęci: Zdarza się, że pracownik nie wykazuje się ani wysokim poziomem kompetencji jak i niespecjalnie  przejawia chęci do nauki, poprawy itp.. Dodatkowo brak sukcesu może powodować frustrację
  • Wysokie Kompetencje lecz Niskie Chęci: W tej sytuacji potrzebna jest czujność lidera. Może być tak, że kompetencje są wysokie lecz podwładny nie wierzy w swoją sprawczość co równa się z niskimi chęciami do wykonywania zadań (występuje wycofanie), lub kompetencje przewyższają powierzone obowiązki i występuje znudzenie. 
  • Wysokie Kompetencje i Wysokie Chęci: Prosty, dobry gracz o którego warto walczyć, aby pozostał w szeregach firmy. 

 

STYLE PRZYWÓDZTWA

Finalnym krokiem do dobrego elastycznego liderstwa, jest wybranie stylu przywództwa w oparciu o poziom gotowości. Do dyspozycji są dwa typy zachowań (do wykorzystania w różnych proporcjach)–> zachowania relacyjne i zadaniowe.

 

style zarządzania efektywność pracowników

 

Wyróżniamy: 

  • Styl 1 Instruowanie: Przy wyborze tego stylu zarządzania, lider skupia się na umiejętnościach i nauce podwładnego. Doprowadzając do sytuacji w której pracownik poprzez budowanie sprawczości i rozwoju kompetencji, wzmacnia motywację i chęci. Wpływa na dalszą pracę i wykonuje coraz to trudniejszych zadań. Efektywność pracowników, zależy mocno od początkowego onboardingu i początkowych sposobów nauki.
  • Styl 2 Sprzedawanie: Podobnie jak w poprzednim stylu, ważne jest wzmacnianie kompetencji i nauka zadań. Dodatkowo wchodzi poziom zachowań relacyjnych, co pozytywnie może wpływać na usamodzielnianie pracownika.
  • Styl 3 Wspieranie: Styl ten może okazać się dobrym wyborem w sytuacji kiedy dobrze doświadczony pracownik z różnych powodów traci chęci i motywacje do wykonywania zadań. W momencie kiedy efektywność pracownika spada.
  • Styl 4 Delegowanie: Dotyczy raczej doświadczonych pracowników, których zarówno kompetencje jak i zaangażowanie nie wymagają ingerencji przełożonego. Przywódca darzy podwładnych odpowiednim zaufaniem. Efektywność pracowników jest na zadowalającym poziomie.

 

JAK TO ODNIEŚĆ DO OBECNEJ SYTUACJI?

Stres, niepokój oraz napięcie psychiczne mogą znacząco wpływać zarówno na obniżenie poziomu koncentracji, problemów ze snem czy ogólnego spadku poziomy energii. Niewątpliwie wpływa to na poziom gotowości do wykonywania zadań, obowiązków czy ogólnej chęci do podejmowania czynności. 

Ze względu na wyjątkową sytuacje na świecie, liderzy powinni być bardzo czujni na ewentualne zmiany w poziomie wykonywania zadań oraz w zachowaniu pracowników. Być może spowodowane są one nadmiernym przeżywaniem niepokoju, przygnęcieniem czy poczuciem bezradności. Podczas gdy na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że to zwykła niechęć do pracy. Styl wspierania może okazać się najbardziej w punkt.  Dodanie pewnego poziomu relacyjności i zadbanie o atmosferę otwartości w konsekwencji może przyczynić do wzrostu zadowolenia w pracy. Jeszcze bardziej zwiększyć efektywność pracowników i poprawić ogólny nastrój w firmie.

Dodatkowo zaoferowanie rozmowy, zwykła serdeczność i wyrozumiałość lub zaproponowanie pomocy od specjalisty może okazać się bardzo ważne.

 

JAK ROZMAWIAĆ?

Aktywne słuchanie to podstawa. Każdy może słuchać, lecze nie każdy tak naprawdę słyszy. Różnice wbrew pozorom da się szybko zauważyć i podświadomie wyczuć. Aktywne słuchanie cechuje się pełną uwagę oraz bezwarunkową akceptacją. 

Elementy aktywnego słuchania
  • niewerbalne gesty: mowa ciała dużo mówi o naszej postawi, mimika, patrzenie w oczy, zwrócenie ciała ku rozmócy.  Wszystkie te gesty wspierają i umożliwiają otwartą rozmowę. 
  • pytania: lecz zadawane w odpowiednim momencie. Tak aby nie przerywać rozmówcy, ale dać do zrozumienia że jesteśmy zainteresowani i skupieni na rozmowie, np. Jak się z tym czujesz?Co jest najtrudniejsze? itp.
  • brak innych ‘’przeszkadzaczy’’: typu telefon, laptop, pełne skupienie na rozmowie.
Jak zacząć? 

Dobrym podejściem jest wyrażanie naszych obserwacji np. ,, wydaje mi się, że ostatnio jesteś w gorszej formie, bardzo się martwię, jeśli chciałbyś/abyś porozmawiać to jestem tutaj’’. Chodzi o to, aby wyrazić troskę, zaniepokojenie i zostawić przestrzeń na rozmowę.

Zwykłe pytanie jak się dzisiaj czujesz, również nie zaszkodzi 🙂

WSPARCIE SPOŁECZNE- czynnik wspierający w radzeniu sobie ze stresem

Sytacja związana z pandemią i przymusem pozostawania w domach, spowodowała znaczne osłabienie relacji między ludźmi. Tryb home-office stał się codziennością i pracownicy nie wyrażają chęci powrotów do biur. Należy jednak zwrócić uwagę na bardzo ważną kwestię, wsparcia społecznego. Zaliczanego jako czynnik który ochrania nas przed stresem- mianowicie wsparcie społeczne. Obejmują zasoby jak pomoc materialna, wsparcie społeczno-emocjonalne oraz pomoc informacyjną.

Zważając na ciężką sytuację z którą idzie nam się mierzyć, wsparcie społeczne jest niedocenionym buforem chroniącym przed negatywnymi skutkami stresu. Liczne badania pokazują, że gdy mamy do kogo zwrócić się lepiej radzimy sobie z problemami i różnego rodzaju problemami życia codziennego.

W związku z tym liderzy powinni zwrócić uwagę na szczególną wartość wsparcia społecznego i być czujnym na relacje u swoich pracowników. Powinni zastanowić się jak stworzyć atmosferę pełną akceptacji i szansy na otwarcie się.

 

RUCH

Aktywność fizyczna, nawet krótka oraz obcowanie z naturą, reguluje nasz układ nerwowy i obniża poziom stresu w ciele. Być może warto zastanowić się na wprowadzeniem regularnych kilkuminutowych przerw dedykowanych aktywności. Krótki spacer, kilka pajacyków zrobią robotę i mogą wpłynąć na efektywność pracowników 🙂 

 

PRZERWA NA ODDECH

Nie wszyscy zdają sobie sprawę, że oddech jest jednym z kluczowych elementów radzenia sobie ze stresem i niepokojem. Kilka minut oderwania się od obowiązków i wzięcia głębokich pełnych oddechów, może ugruntować nas w rzeczywistości, obniżyć stres oraz poprawić koncentrację a co idzie jakość pracy. 

 

Przykładowo ,,PAUZA NA ODDECH’’(STOP)

S top (zatrzymaj się),

T ake a breath (weź głęboki oddech, który ugruntuje Cię na tu i teraz)

O bserve (zaobserwuj co się dzieje w Twoim ciele),

P roceed (po prostu zauważ, nie oceniaj)

Wystarczy kilka takich oddechów, który pomogą poradzić sobie ze stresem i negatywnie nacechowanymi emocjami. Wybijają z autopilota, poprawiają funkcje poznawcze oraz przekładają się na lepszą efektywność pracy.

SZKOLENIA W FIRMIE

Wiedza jest jedną z podstawową. Już pozyskanie wiedzy na temat mechanizmów np. stresu pomaga nam się uspokajać. Dlatego doskonali, czujni liderzy coraz częściej decydują się na organizowanie szkoleń. Nie tylko z obszarów biznesowych ale i regulacji stresu, emocji i ogólnego zdrowia psychicznego.

 

 

 

    Reasumując liderzy w tym trudnych czasach powinni być bardzo uważni na to co się dzieje z ich podwładnymi. Efektywność pracowników spada, a przyczyn może być wiele. Dlatego dostosowywanie  swoich stylów zarządzania do konkretnych sytuacji każdego pracownika, jest niezbędne. Obraz sytuacji również należy kreślić  szeroko. Obejmując zarówno- kompetencje, doświadczenie, chęci ale i ogólny stan psychiczny.

     

    Zapraszamy to zapoznania się również z serią wpisów na temat radzenia sobie ze stresem, na naszym blogu –> Stres- przyjaciel czy wróg? Próba zmiany perspektywy

     

    Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą szkoleniową. 

    Szkolenia prowadzone są przez profesjonalistów z ponad 20 letnim doświadczeniem, co przekłada się na doskonałą analizę potrzeb konkretnych firm i kadr oraz dobór najlepszych technik.

     

    ambiwalencja

    Ambiwalencja i konflikt motywacyjny

     

    Ambiwalencja i konflikt motywacyjny

     

    W 1938r. Henry Murray wysunął hipotezę o istnieniu potrzeby osiągnieć, której poziom jest różny u każdego z nas. Wpływa na tendencję do dążenia do sukcesów. 

    W teorii Abrahama Maslowa, również możemy znaleźć potrzebę realizacji osiągania swojego potencjału oraz posiadania ważnych celów życiowych. Bez wątpienia każdy z nas stawia sobie cele. Mniejsze lub większe. Mniej lub bardziej precyzyjne. Posiadanie celu często okazuje się niewystarczające i nie udaje nam się zrealizować założonych sobie postanowień. 

    Poprzedni wpis na blogu dotyczył ustalania celów oraz czynników, które mogą wpływać na ich niepowodzenie ( https://izirk.pl/2022/01/29/o-noworocznych-pryskajacych-postanowieniach/ )

    Natomiast w dzisiejszym wpisie poruszona zostanie ambiwalencja i dyskomfort psychiczny, towarzyszące podczas procesu osiągania wymarzonych pragnień.

     

     

    Ambiwalencja i dyskomfort psychiczny

    W psychologii ambiwalencja definiowana jest jako dwuwartościowość uczuć, przeżywanych niejako sprzecznie. Istotne jest, że są one przeciwstawne, w stosunku do jednego tego samego obiektu. Przykładem może być odczuwanie radości i smutku, podekscytowania oraz zdenerwowania w stosunku do tej samej osoby. Ze względu na fakt, że są one sprzeczne mogą utrudniać nam podejmowanie ważnych decyzji, w szczególności odnosząc do tematyki osiągania celów. Przede wszystkim dlatego, że jeden cel może wzbudzać w nas ekscytację oraz jednocześnie zdenerwowanie i niepokój. 

    Sprzeczność i negatywne emocje, mogą prowadzić do konfliktów psychicznych. Niewątpliwie wszystkie emocje są nam potrzebne jednak preferujemy przeżywanie tego co przyjemne. Może być to dosyć uciążliwe, ponieważ w procesie osiągania celów owe negatywne emocje mogą pojawiać się niejednokrotnie. Przede wszystkim musimy sobie uświadomić, że jest to dosyć skomplikowany proces który wymaga od nas akceptacji dyskomfortu oraz poświęcenia przyjemności w celu osiągnięcie wyższego dobra. Zastanowienia się dlaczego ambiwalencja może występować. Wymaga od nas wyjścia poza utarte, często bezpieczne schematy i nawyki. 

    Ważnym aspektem jest to, że mamy tendencje do unikania dyskomfortu i nie konfrontowania się bodźcem który może przypominać o sprzecznych uczuciach. Czasem stan sprzeczności między tym co jest aktualnie, a tym jak chcielibyśmy żeby było, sprawia cierpienie który od początku stawia nas na pozycji w której unikamy działania i wolimy zamknąć się w czterech ścianach w bezpiecznej strefie komfortu. Pierwszym krokiem do zmiany jest niewątpliwie zauważenie tych trudnych emocji i zaakceptowanie ich. 

     

    Konflikt motywacyjny

    W psychologii dosyć popularnym pojęciem jest konflikt motywacyjny. Związany z ambiwalentnymi uczuciami, opisanymi powyżej. Załóżmy że z jednej strony pragniemy zmiany, ale z drugiej odczuwamy mocny strach- pojawiają się w nas sprzeczne przekonania i pragnienia, które są źródłem stresu. 

    Kurt Lewin był jednym z pierwszych naukowców zajmujących się problematyką konfliktów. Na podstawie własnych koncepcji motywacji stwierdził, że konflikt występuje wtedy, gdy dwie lub więcej możliwości wzajemnie się wykluczają, a tylko jedną z nich można osiągnąć lub tylko jednej z nich można uniknąć. Realizowane i możliwe do obserwacji zachowanie jest najczęściej wypadkową sił psychicznych działających na podmiot. Niewątpliwie czynników wpływających na wybór jest wiele.

    W rezultacie K. Lewin zaproponował klasyfikację konfliktów, wyróżniając trzy podstawowe rodzaje: 
    1. Dążenie – dążenie to sytuacja, w której podmiot zmuszony jest wybierać pomiędzy dwiema pozytywnymi możliwościami o bardzo podobnym stopniu atrakcyjności.
    2. Unikanie – unikanie to sytuacja, w której podmiot zmuszony jest wybierać pomiędzy dwiema negatywnymi możliwościami o bardzo podobnym stopniu awersji (np. przestępca chce uniknąć kary za czyn, który popełnił, ale jeśli nie przyzna się do tego, to karę poniesie osoba niewinna, czego również nie chce). 
    3. Dążenie – unikanie to sytuacja, w której określona możliwość decyzyjna wywołuje w podmiocie zarówno uczucia pozytywne, jak i negatywne (np. chory pragnie odzyskać zdrowie, ale boi się operacji).
    Trzeci rodzaj konfliktów szczególnie interesuje badaczy. N. E. Miller (1944) zaproponował czwarty rodzaj konfliktów, a mianowicie:
    1. Podwójny lub wielokrotny układ typu: dążenie – unikanie.

    Ostatni typ to wielostronny typ dążenie – unikanie. Należy on do najbardziej złożonej formy konfliktu, w których wybór którejkolwiek opcji skutkuje zarówno pozytywnymi cechami, ale także bardzo negatywnymi. Znakomitym tego przykładem jest nauka, gdy mimo że czujemy, że już coś umiemy to i tak np. nie pójdziemy do kina bo będziemy mieli wyrzuty sumienia, że powinniśmy się uczyć.

     

    Chwilowa gratyfikacja a długoterminowe cele

    Pomimo chęci urzeczywistniania  upragnionych celów oraz świadomości, że przyniosą nam one dużo korzyści, często nie udaje nam się dostosować naszego zachowania do ich osiągnięcia. Natychmiastowa gratyfikacja jest pojęciem, które pomoże nam to zrozumieć. Do wyjaśnienia użyjemy definicji która mówi, że jest to uleganie natychmiastowej przyjemności. W dzisiejszym świecie w którym wszystko dzieje się bardzo szybko, jesteśmy mocno przyzwyczajeni do szybkich nagród. Dlatego odraczanie przyjemności jest dla nas coraz trudniejsze. 

    Chcemy zmaksymalizować przyjemność, natychmiast, co więcej pragniemy zmniejszyć uczucie dyskomfortu. Umiejętność odraczania gratyfikacji jest niezwykle ważna podczas osiągania celów. Nie chodzi tutaj wykluczanie całkowicie przyjemności z naszego życia. Jednak w sytuacji podejmowania decyzji tylko w oparciu o ekspresowe odczuwanie przyjemności i nie przejmowanie się długofalowymi konsekwencjami i planami, może stać się problematyczne oraz stoi w opozycji do urzeczywistniania ważnych dla nas celów, dlatego istotne jest zachowanie zdrowego balansu. 

    Dlaczego jest to takie ważne? Proces osiągania wymarzonych pragnień, często wiąże się z dyskomfortem i rezygnacją z chwilowych przyjemności. Dla przykładu, założenie własnego biznesu może okazać się strzałem w dziesiątkę i na dłuższą metę przynieść nam wiele satysfakcji i korzyści finansowych. Natomiast prowadzić może do niej długa, kręta droga, która wymaga od nas wypracowania nowych nawyków i dużej dawki cierpliwości, która jest na drugim kontinuum natychmiastowej gratyfikacji. W rezultacie sukces przyniesie zapewne dużo silniejsze i głębsze emocje oraz zadowolenie z siebie i wzrost poczucia sprawczości. 

    Problem z odraczaniem gratyfikacji. 

    Do wyjaśnienia dlaczego tak często ciężko nam odroczyć gratyfikację należy zwrócić uwagę na to, że ma ona związek z chemią naszego ciała, a dokładniej układem dopaminergicznym. Układ dopaminergiczny stanowi ważny element układu nagrody, przez co wpływa na motywację oraz reakcje emocjonalne. Za każdym razem gdy robimy coś przyjemnego, nasz mózg jest zalewany dopaminą, a my odczuwamy natychmiastową satysfakcję. Jest to taki sam mechanizm jak w przypadku zażywania narkotyków, dających ekspresową przyjemność. Jak już wcześniej wspomniałam lubimy to co szybkie dlatego łatwo nam się przyzwyczaić do działania który błyskawicznie i łatwo przyniesie nam satysfakcję, niż takiego na którego efekt musimy poczekać. Jest to niestety impuls, który często skutecznie i mocno blokuje logiczne myślenie, mówiące o tym że konsekwencje w przyszłości przemawiają za odroczeniem gratyfikacji.

     

    Drugim ważnym aspektem jest punkt z którego startujemy. Mianowicie, czy mamy wystarczająco dużo wiary w siebie która pozwoli nam zaufać, że jesteśmy w stanie osiągnąć sukces. Tematyka wiary w siebie, wewnętrznego dialogu oraz przekonań jest bardzo szeroka i składa się na nią wiele czynników. Pozostawimy to na kolejną część serii o osiąganiu celów. Warto jednak przed ustalaniem sobie celów, zastanowić się nad tym. W szczególności, że cel powinien być na tyle duży żeby nas motywować do działania, ale nie nazbyt wielki gdyż negatywne emocje np. strachu mogą nas skutecznie zastopować. 

     

    Co na ratunek?
    Po pierwsze wizja. 

    Ułożenie wizji, klarownej w jak najbardziej szczegółowej formie, do której możemy wracać. Powinna również wzbudzać emocje, na tyle silne, żebyśmy mogli poświęcić dla niej chwilową przyjemność.

     

    Po drugie, szeroko rozumiane mindfulness czy uważność. 

    Mindfulness definiowane jest jako proces psychologiczny, koncentrowania uwagi na wewnętrznych i zewnętrznych bodźcach, występujących w danej chwili, bez oceny. Chodzi o jakość bycia wobec każdego pojawiającego się zjawiska. Rozwijane poprzez ćwiczenia np. oddechowe czy różne formy medytacji. Praktykowanie uważności wzmacnia struktury mózgu odpowiedzialne za utrzymywanie kontroli. Przede wszystkim jednak chodzi o osiągnięcie „wolności od tendencji do bycia wciąganym w automatyczne reakcje na myśli, uczucia i wydarzenia” (Segal et al., 2002). Medytacja pomaga nam oduczyć się starych (niefunkcjonalnych) schematów funkcjonowania naszego umysłu, co może okazać się ogromnie przydatne w momencie osiągania celów. 

     

    Dodatkowo badania przeprowadzone na dużych populacjach wykazały, że praktyka medytacji mindfulness jest silnie skorelowana z dobrym samopoczuciem i poczuciem zdrowia.

    Oprócz codziennych praktyk np. medytacji, serdecznie zachęcamy do spróbowania ćwiczenia, które polega na obserwacji swoich reakcji, myśli, ciała w sytuacjach konfliktowych. Oznacza to, że na przykład naszym celem jest zredukowanie ilości słodyczy które spożywamy, jednak przychodzi sytuacja która wystawia naszą silną wolę na próbę. Wtedy możemy poobserwować siebie, nie od razu ulegać pokusie. Być może nie jedliśmy niczego wartościowego wcześniej dlatego mamy ochotę na słodkości. Gdy uda nam się wygrać z chwilową pokusą, zauważmy jak wtedy się czujemy. Jakie emocje występują, może pojawić się np. duma.

    Analogicznie, w sytuacji w której ulegniemy pokusie. Spróbujmy poobserować jak się czujemy przed i po, bardzo uważnie. Czy efekt którego się spodziewaliśmy jest naprawde taki przyjemny. Być może myśleliśmy że będzie 10/10 na skali satysfakcji a okazało się marną 2/10:)

     

    Z czasem będzie nam dużo łatwiej nie ulegać chwilowym przyjemnością. 

    Kolejnym sposobem jest technika wzmacniania dopaminy. Postarajmy się wybrać środowisko, sytuację w której czujemy się dobrze i wtedy wykonać uciążliwe dla nas zadanie. Poniekąd możemy oszukać mózg, odczuwając pozytywne emocje w momencie działania nie do końca dla nas przyjemnego. 

     

    To tyle na dzisiaj. Zapraszamy do regularnego sprawdzania Instagrama firmy oraz bloga na którym regularnie będą publikowane wpisy na temat celów, motywacji, przeplatane dawką psychologii 🙂

     

    O noworocznych pryskających postanowieniach

    O noworocznych ”pryskających” postanowieniach.

     

    Świąteczne ucztowanie oraz noworoczne celebrowanie mamy już dawno za sobą. Większość z nas musiało wrócić do rzeczywistości. Jakoś tak się przyjęło, że początek roku uznajemy za dobry czas na zmiany. Świeże nawyki, cele, doświadczenia. Mamy mnóstwo nowych pomysłów na siebie oraz swoje życie. Niestety każdy również mógł się spotkać z grafikami, które w prześmiewczy sposób ukazują jak początkowo zapełnione siłownie, z czasem mierzą się  z zauważalną tendencją spadkową. Ludzie mocno zmotywowani z początkiem roku, często po pewnym czasie odpuszczają i na siłowni pozostają nieliczni. Taką sytuację można odnieść do każdej innej sfery życia i celów z nimi związanych.

     

    Wszyscy stawiamy sobie cele. Mniejsze lub większe. Mniej lub bardziej precyzyjne. Posiadanie celu często okazuje się niewystarczające i nie udaje nam się zrealizować założonych sobie postanowień. 

     

    Co można w takim zrobić, aby nasze postanowienia noworoczne nie prysnęły w mgnieniu oka? 

    Tym oto pytaniem rozpoczynamy serię wpisów na bloga, w których postaramy się na nie odpowiedzieć. Zrobimy co w naszej mocy, aby przedstawić nowoczesne koncepcje oraz postawić kilka psychologicznych pytań, które mogą przybliżyć każdego z nas to upragnionego finału. 

     

    USTALANIE CELÓW

    Zacznijmy od podstaw czyli jak wygląda optymalny proces powstawania celu. Temat poruszany w niezliczonych ilościach książek. Nie da się nie zauważyć, że podejść i szkół  jest wiele. Postanowiliśmy jednak pozostać przy sprawdzonej i niezbyt trudnej do realizacji metodzie SMART. Strategia może okazać się kluczowa, gdyż dobrze rozpisany cel zwiększa szanse na sukces. 

     

    Specific (Sprecyzowany) Cel powinien być sformułowany jednoznacznie, niepozostawiający miejsca na luźną interpretację jego zrozumienie nie powinno stanowić kłopotu,

    Measurable (Mierzalny) a więc tak sformułowany, by można było liczbowo wyrazić stopień realizacji celu, lub przynajmniej umożliwić jednoznaczną „sprawdzalność” jego realizacji,

    Achievable (Możliwy do osiągnięcia) cel zbyt ambitny podkopuje wiarę w jego osiągnięcie i tym samym motywację do jego realizacji,

    Revelant (Istotny) cel powinien być ważnym krokiem naprzód, jednocześnie musi stanowić określoną wartość dla tego, kto będzie go realizował,

     Time-bound (Określony w czasie) cel powinien mieć dokładnie określony horyzont czasowy, w jakim zamierzamy go osiągnąć.

     

    Jakie  czynniki mogą wpływać na niepowodzenie?

    Niecierpliwość.

    Niektóre efekty mogą pojawić się stosunkowo szybko, natomiast ‘’wielkie rzeczy potrzebują czasu’’. Osiąganie celu wiąże się często z wypracowaniem nowego nawyku, który z badań wynika zaczyna się po cyklicznym powtarzaniu czynności przez  30 dni.

     

    Cele niezgodne z naszymi wewnętrznymi  przekonaniami i wartościami.

    Osiąganie celów motywowanych zewnętrznie, które w żaden sposób nie wiążą się z wewnętrznymi wartościami, może okazać się bardzo ciężkie. Warto zastanowić się jakie są prawdziwe powody zmian oraz czego tak naprawdę chcemy. 

    Warto zastanowić się dlaczego chcemy zmiany oraz przyjrzeć się ambiwalencji, która pojawia się podczas trudniejszych momentów. 

     

     

    12 TYGODNIOWY ROK

    Podejście, które opiszemy wywodzi się z książki która była bestsellerem w Stanach Zjednoczonych. 

    → 

    12 tygodniowy rok. Osiągnij w 12 tygodni więcej niż inni w 12 miesięcy.

     

    Zamiast celów na 12 miesięcy wyznacz cele na 12 tygodni. Każdy 13 tydzień poświęć na podsumowanie, wnioski i przygotowanie kolejnych celów na następne 12 tygodni 🙂

    Dlaczego? Autorzy wychodzą z założenia, że podczas koncentracji na celach, które w perspektywie czasowej są krótsze niż cały rok, zwiększa naszą motywację.  Podsumowania po każdym odcinku czasu, doprowadzają do namacalnych dowodów i podtrzymują naszą determinację. Może to przyczynić się do zmniejszenia frustracji oraz zmniejszenia poczucia stresu, przed zbyt dużym i przytłaczającym celem.

    Co więcej 12 tygodni, może okazać się również dobrym deadlinem, który nie pozwoli nam odkładać rzeczy ‘’na później’’.

    Po wyznaczeniu celów przetłumacz je na konkretne działania. Przygotuj listę konkretnych czynności, które doprowadzą Cię do sytuacji.

     

    POCZUCIE SZCZĘŚCIA I OSIĄGANIE CELÓW.

    Laurie Santos, jest naukowcem kognitywnym i profesorem psychologii na Uniwersytecie Yale. Sprawuje również stanowisko dyrektora  Canale Cognition Lab w Yale oraz kierownikiem Yale’s Silliman College. Dodatkowo specjalizuje się w dziedzinie szczęścia i dobrego samopoczucia. 

    Stworzyła ona internetowy kurs o osiąganiu szczęścia i poczuciu większego spełniania. Okazał się hitem, szczególnie w czasie pandemii.

     

    Przedstawiamy kilka wniosków, które mogą okazać się pomocne: 

     

    Zadaj sobie pytanie, jak naprawdę czujesz się podczas wykonywania określonej czynności.

    Nasze codzienne czynności często są już na tyle powtarzalne, że wykonujemy je bardzo mechanicznie. Nie zastanawiamy się czy sprawiają nam przyjemność. Niestety na koniec dnia może okazać się, że jesteśmy mocno zmęczeni nie tyle fizycznie, co psychicznie. Warto zadać sobie pytanie raz na jakiś czas ‘’co czuje’’, ‘’czy to zajęcie mnie uszczęśliwia’’.

    Santos przytacza przykład oglądania telewizji do późnych godzin. Działanie przypuszczalnie jest relaksujące. Natomiast finalnie, może sprawić że czujemy się bardziej pobudzeni, poprzez treści które oglądamy. Co więcej czynność może nie współgrać z działaniem przybliżającym nas do naszych celów. 

     

    Pomyśl o zdrowiu psychicznym jak o diecie — niektóre czynności to nieszkodliwe śmieciowe jedzenie, ale czasami twój umysł potrzebuje sałatki.

    Santos mówi o zdrowiu psychicznym, używając analogii dobrze zbilansowanej diety.

    „Może być tak, że czasami tego potrzebujemy, ale może to nie być jedyne żywienie, które musimy przyjmować” – powiedziała. „Czasami rzeczy, które wydają się naprawdę łatwe — szybkie sprawdzenie w mediach społecznościowych — mogą nie być najbardziej pożywne. Czasami musimy włożyć pracę w rzeczy, które ostatecznie sprawią, że poczujemy się lepiej w końcu ,jak rozmowa z przyjaciółmi.’’ 

     

    Zrozum że ścieżki najmniejszego oporu w twoim mózgu niekoniecznie prowadzą do szczęścia.

    O szczęściu hedonistycznym oraz eudajmonistycznym pisaliśmy tutaj–> Życie przyjemne vs. życie zgodne z wartościami- Jaki jest przepis na szczęśliwe życie? 

    Często rzeczy które wydają nam się łatwe i relaksujące, są bardzo ulotne. Nie chodzi tutaj o ciągłą nieustanną pracę, bez przerw na odpoczynek, ale o zbilansowanie czynności i uświadomienie sobie że często rzeczy, które na pierwszy rzut oka mogą wydać się męcząca, są kluczowe w osiąganiu celów. Przede wszystkim, sprawiają że czujemy większa sprawczość nad naszym życiem. W rezultacie wzrasta poczucie szczęścia.

     

    Zapisz pomysły, jak najlepiej spędzić jeden dzień w przypadkowych małych porcjach wolnego czasu.

    Nasze życie jest pełne tego, co profesor Harvard Business School, Ashley Williams, określa jako „konfetti czasu” — opisując tak wszystkie małe skrawki wolnego czasu, których doświadczamy w ciągu jednego dnia. Możemy je wykorzystać na np. scrollowaniu Facebook’a lub zastanowić się czego potrzebujemy, za co jesteśmy wdzięczni lub po prostu poświęcić na kilka głębokich oddechów, których również nam czasem brakuje.

     

     

     

    To pierwszy z cyklu wpisów, które mamy nadzieję przybliżą Państwa do osiągnięcia własnych wymarzonych celów 🙂

     

     

     

     

    KOMPETENCJE LIDERÓW PRZYSZŁOŚCI

    KOMPETENCJE LIDERÓW PRZYSZŁOŚCI

     

    Świat jest w permanentnej zmianie. Staje się bardziej przejrzysty, połączony i zróżnicowany. W niedalekiej przeszłości przedstawiliśmy Wam kompetencje przyszłości, które według ekspertów będą niezbędne, aby móc w dobry sposób zaadaptować się do nowych zasad. KOMPETENCJE ZAWODOWE PRZYSZŁOŚCI 2020 (RAPORT INSTITUTE FOR THE FUTURE) 

    Dzisiaj przyjrzymy się bliżej kompetencjom, wymienianym jako obligatoryjne dla Liderów XXIw.. Przywództwo przede wszystkim musi odzwierciedlać wartości różnorodności, przejrzystości oraz dostosować się do dynamizmu świata. 

     

     

    W skali światowej, pracodawcy zauważają rosnącą potrzebę rozwoju poszczególnych, globalnych zdolności u liderów. Według badania rozwoju przywództwa prowadzonego przez Training, AMA i i4cp, sukces zależy m.in od trafnego podejmowania decyzji w niejednoznaczynym środowisku. Podkreśla się dużą rolę odmienności kulturowych, których znajomość może okazać się niezbędna do odniesienie sukcesu na arenie globalnej. 

    Raport ,,Developing Global-Mindded” wskazuje, że 47,7% spośród prawie 1400 przebadanych organizacji, wysoko ceni sobie rozwój globalnych zdolności u swoich liderów. Jednak tylko w rzeczywistości 23,7% zawiera takowe zdolności w programach rozwojowych.

    Co więcej 41% respondentów twierdzi, że osoby zajmujące kierownicze stanowiska nie są w stanie sprostać wymaganiom zmieniającego się przywództwa. 

     

     

    Najnowszy raport firmy Deloitte ,,Przywódcy XXI wieku: na styku tradycji z innowacją- Human Capital Trends 2019 , Deloitte Insights’’przedstawia nowe potrzeby miejsc pracy, uwzględniając zmieniającą się dynamikę i co za tym idzie zupełnie nowy kontekst wykorzystywania tych samych umiejętności. Blisko 80 % osób biorących udział w badaniu twierdzi że przywództwo jest istotną lub bardzo istotną kwestią. Podobnie jest z przekonaniem, że liderzy XXI muszą stawić czoła zupełnie nowym wyzwaniom.

    Wiąże się to m.in ze zmiennością i wieloznacznością świata. Dodatkowo rozwój technologii cyfrowych, kognitywnych i sztuczna inteligencja mają swój duży wpływ na konieczność dostosowania dotychczasowych metod przywództwa z zupełnie nowymi umiejętnościami. 

     

    Liderzy muszą stawiać na rozwój i naukę. Powinni wyposażyć się w zestaw umiejętności, które dostosowane będą do zarządzania firmą w nowych okolicznościach. Co powinno obejmować m.in posiadanie kometencji ,,standardowych’’ jak umiejętność ustalania właściwych priorytetów i osiągania wyznaczonych celów jak i swobodę poruszania się w dynamicznym świecie, co przełożyć powinno się na dostosowanie przedsiębiorstwa do zmieniających się potrzeb. Niezbędna okazuje się umiejętność podejmowania ryzyka, ale również odpowiedzi na kryzys. W obecnym czasie jest niezwykle istotną kwestią. Dodatkowo liderzy muszą być wrażliwi na kwestie społeczne, ale również na kwestię związane np. ze zdrowiem psychicznym swoich pracowników. Nie może im też umknąć  zarządzanie talentami, uwzględniające wieloznaczność oraz różnice kulturowe i narodowościowe. 

     

    W raporcie badania Deloitte znajdziemy informację, że aż 80% respondentów, uważa że liderzy muszą sprostać nowym wymaganiom, aby firmy osiągnęły sukces. Jako nowe wyzwania zostały wymienione: 

     

    • zarządzanie złożonymi i skomplikowanymi projektami (81%),
    • przywództwo poprzez wpływ (65%),
    • przywództwo zdalne (50%), tutaj w obecnej sytuacji procent mógł wzrosnąć,
    • umiejętności zarządzania pracownikami wspieranymi przez maszyny(47%),
    • umiejętność szybszego zarządzania (44%).

     

    Co więcej uwzględniono również potencjalne przyczyny owych zmian i zmieniającego się kontekstu. Według respondentów przyczynami zmieniających się wymagań wobec liderów w XXI są: 
    • nowe technologie (75%),
    • tempo zmian (66%),
    • zmiany demograficzne i nowe oczekiwania pracowników (57%),
    • zmieniające się oczekiwania klientów (53%).

     

    Liderzy XXI muszą wziąć pod uwagę wiele kwestii.  Ich model przywództwa powinien być przeznaczony dla wszystkich, być płynne i ewoluować wraz ze zmieniającym się rynkiem. Globalizacja, postęp technologiczny, nowe pokolenie ludzi zatrudnianych, skutkuje  zróżnicowaniem wśród pracowników. Obejmuje to różnice kulturowe ale również inny sposób postrzegania pracy i większą autonomię. Dlatego działania muszą być dostosowane do wielu potrzeb, uwzględniając różne style pracy. Dodatkowo przywódcy muszą uwzględniać ,,cały ekosystem’’, być na bieżąco z zarządzaniem organizacją wewnętrznie, ale słuchać uważnie co dzieje się również w środowisku zewnętrznym. Napływ technologii, ekspansja geograficzna, globalność świata ma swoje odbicie w bardziej złożonych problemach, które mogą dotknąć organizację i na które muszą przygotować się Liderzy XXIw..

     

     

    Raport Deloitte przedstawia zestawienie tradycyjnych kompetencji wraz z tymi nowymi, uwzględniając nowy kontekst. Dla przykładu kwestia wymogów ścisłej współpracy między liderami, tak aby osiągnąć maksymalne wyniki. Nowym kontekstem jest tutaj ogromne tempo zmian, które wymaga od przywódców ścisłej współpracy, aby wspólnie opracować jak najlepsze rozwiązania.
    Jesli chodzi o znajomość nowych technologii, liderzy muszą mieć coraz lepsze rozeznanie w tym obszarze, aby wiedzieć jak wykorzystać możliwości związane z danymi, rozwiązaniami cyfrowymi i sztuczną inteligencją. Rosnąca popularność nowych rozwiązań oznacza, że wszyscy liderzy, niezależnie od stanowiska, muszą być na bieżąco z technologicznymi nowinkami. Co wiąże się również z ich ścisłą współpracą. 

    Cały raport można znaleźć pod adresem:

    https://www2.deloitte.com/pl/pl/pages/human-capital/articles/employee-experience/przywodztwo-XXI-wieku/przywodcy-XXI-wieku-na-styku-tradycji-z-innowacja.html

     

    Jakie są największe braki w przywództwie? 

     

    PRZEJRZYSTOŚĆ: Tylko 18 % respondentów uważa, że w ich firmie obowiązują otwarte i przejrzyste modele działania oraz 37% obawia się, o zdolności budowania zaufania w organizacji. Jest to niepokojące, gdyż transparentność uważana jest za źródło zaufania i szacunku. 

     

    WSPÓŁPRACA WEWNĘTRZNA: Im jest ściślejsza, tym większa możliwość znalezienia odpowiedzi na spotęgowane problemy biznesu. Może okazać się to niezywkle ważne, w obecnej sytuacji kryzysu. A jednak z badania wynika, że, aż 83 procent respondentów twierdzi, że członkowie kadry kierowniczej bardzo rzadko współpracują z innymi zespołami lub robią to jedynie doraźnie.

     

    ZARZĄDZANIE WYNIKAMI: Wśród trzech najistotniejszych kryteriów, według których ocenia się liderów, znalazła się realizacja strategii (63 procent wskazań), osiągnięcie dobrych wyników finansowych (58 procent) oraz sprawne zarządzanie działalnością firmy (44 procent), co pomimo zmieniającego się podejścia do przywództwa, w kwestii ewaluacji wyników pozostaje niezmienne. Zmiana kryteriów znacząco przyczyniłaby się do tworzenia kultury, sprzyjającej rozwojowi takich kompetencji, jak zarządzanie niepewnością i przywództwo poprzez zmianę.

     

    Skuteczność działania w XXIw. oznacza dostosowanie do ogromnych zmian i działanie w nowym kontekście. Wymaga się od przywódców odświeżenia swoich modeli zarządzania, aby zapewnić efektywność i sukces w firmie.

     

    Źródła:

    https://www2.deloitte.com/pl/pl/pages/human-capital/articles/employee-experience/przywodztwo-XXI-wieku/przywodcy-XXI-wieku-na-styku-tradycji-z-innowacja.html

    https://trainingmag.com/sites/default/files/030_trg0715AMA3.pdf?utm_source=link_wwwv9&utm_campaign=item_246551&utm_medium=copy

     

    INTELIGENCJA EMOCJONALNA W OBSZARZE ZAWODOWYM CZ.2 PRAKTYKA

    INTELIGENCJA EMOCJONALNA W OBSZARZE BIZNESOWYM CZ.2 PRAKTYCZNA

     

     

    Na początek drugiej części cyklu o Inteligencji Emocjonalnej małe przypomnienie definicji. 

    Inteligencja emocjonalna to zestaw kompetencji osobistych człowieka w rozumieniu zdolności rozpoznawania stanów emocjonalnych własnych oraz innych osób. jak też zdolność używania własnych emocji do wyższych celów i radzenia sobie ze stanami emocjonalnymi innych osób. Inteligencja emocjonalna obejmuje więc umiejętność panowania i regulowania nastroju, które umożliwiają radzenie sobie w różnych sytuacjach. Zdolność rozumienia emocji i umiejętne ich wykorzystywanie spełniają kluczową rolę w życiu człowieka

     

    Według Salovey & Mayer (1990), czyli badaczy którzy wprowadzili pojęcie IE do psychologii to: zdolność spostrzegania, oceny i wyrażania emocji w trafny i przystosowawczy sposób; zdolność rozumienia emocji i wiedzę o nich; zdolność docierania do i/lub wzbudzania emocji, które wspomagają aktywność poznawczą i działania adaptacyjne; a także zdolność kontrolowania emocji własnych i emocji innych ludzi.

     

    Autorzy wyróżniają zdolności takie jak:
    • spostrzeganie i wyrażanie emocji: zauważanie emocji swoich jak różnicowanie szczerości emocji innych osób,
    • wykorzystanie emocji w myśleniu: które emocje mogą wesprzeć procesy myślowe, 
    • rozumowanie i analizowanie emocji oraz wykorzystywanie wiedzy emocjonalnej, zdolność rozumienia emocji złożonych
    • kontrolowanie i regulowanie emocji u siebie i innych (Jaworowska, Matczak, 2001; Mayer, Salovey, 1997) 

     

    Przedstawiony wyżej model uznaje się za tzw. model zdolnościowy, gdzie IE jest rodzajem zdolności umysłowej, formą przetwarzania informacji. Trochę odmienna jest teoria przedstawiona przez Daniela Golemana, nazywana modelem mieszanym. 

     

    Daniel Goleman w swoich rozważaniach na temat IE zawiera 5 podstawowych umiejętności: 
    • samoświadomość własnych emocji oraz ich wpływu na innych ludzi,
    • motywacja i wytrwałość w dążeniu do zamierzonego celu,
    • samoregulacja i zarządzanie własnymi emocjami, w tym również odraczanie gratyfikacji,
    • świadomość społeczna i duże zdolności empatyczne ( rozpoznawanie emocji i potrzeb innych ludzi)
    • silnie wykształcone umiejętności społeczne umiejętność wzbudzania u innych pożądanych reakcji oraz umiejętność panowania nad własnymi emocjami w kontaktach interpersonalnych.

     

    DLACZEGO IE JEST WAŻNA

     

    Powszechnie przyjęto, że o sukcesie decyduje Iloraz Inteligencji (IQ). Jednak jak się okazuje IQ w małym stopniu wyjaśnia różne losy i osiąganie sukcesu zawodowego u osób o mniej więcej takich samych widokach na przyszłość, podobnym wykształceniu i zdolnościach. Porównując zarobki, wydajność i pozycję zawodową dziewięćdziesięciu pięciu byłych studentów Uniwersytetu Harvarda z lat czterdziestych, których losy życiowe śledzono aż do osiągnięcia przez nich wieku średniego, okazało się, że ci, którzy uzyskiwali w czasie studiów najwyższe oceny, nie osiągnęli znacząco większych sukcesów niż ich koledzy, którzy mieli gorsze oceny. Dodatkowo ich zadowolenie z życia nie było na wyższym poziomie. Co więcej w obszarach relacyjnych również nie przewyższali kolegów z gorszymi wynikami na studiach. W drodze do sukcesu iloraz inteligencji jest z pewnością warunkiem istotnym,  lecz bez umiejętności kreowania właściwych relacji z ludźmi, niewystarczającym. W najlepszym wypadku iloraz inteligencji określa około 20% czynników, które decydują 27% o sukcesie, co oznacza, że 80% zależy od innych zmiennych.

    Według jednego z wybitnych badaczy Inteligencji Emocjonalnej, Golemana, odgrywa ona zasadnicze znaczenie w osiąganiu wybitnych rezultatów w obszarach zawodowych (w niemalże każdym zawodzie na kazdym stanowisku). Jest również ważna w obszarach prywatnych, relacyjnych. Dopiero na drugim miejscu stawia on inteligencję ogólną

    Biorąc pod uwagę fakt, że zwykła inteligencja nie jest wystarczająca do wyjaśnienia wszystkich osiągnięć w obszarach biznesowych relacyjnych itp.. Rozpoczęto badania nad innymi czynnikami, które mogą wpływać na sukces w sytuacjach szczególnie tych wymagających współpracy, kontaktu z ludźmi czy cechujące się dużym poziomem stresu. 

     

    PRZYWÓDZTWO I IE

     

    W temacie przywództwa jest wiele teorii skupiających się na tworzeniu dobrych relacji między przywódcami i pracownikami. Kładą one nacisk na dobre relacje, które wchodzą w skład inteligencji emocjonalnej.

    Co więcej dużą rolę odgrywa wysoki poziom inteligencji emocjonalnej w sprawowaniu władzy organizacyjnej. Badanie ,,Inteligencja emocjonalna, a zdolności przywódcze, przeprowadzone przez Kocierz Beata (2016),  sprawdzało związek między IE, a przywództwem w obszarze biznesu. Ściślej poziomu Inteligencji Emocjonalnej z poziomem potencjalnych zdolności przywódczych. Zakładano, że wyższym poziom IE wśród przywódców przejawiających wyższy poziom zdolności przywódczych. Badanie potwierdziło ten związek. Wyniki badania wskazują również na fakt posiadania zdolności z zakresu IE na wysokim poziomie, przez osoby posiadające wyższe wykształcenie, zajmujące kierownicze i dyrektorskie stanowiska.

    Nader (2010), przeprowadziła badania między zależnością inteligencji emocjonalnej menedżerów a efektywnością ich pracy. Wyniki badań wykazały, że istnieje zależność między inteligencją emocjonalną a czynnikami wzrostu efektywności pracy (czynniki wewnętrzne – bezpośrednio związane z wiedzą, kompetencjami pracowników, ich motywacją do pracy oraz czynniki zewnętrzne – powiązane z organizacją, jej strukturą i procesami). 

     

    W dzisiejszym szybko rozwijającym się i innowacyjnym świecie menedżer musi wcielać się w wiele ról, takich jak przywódcy, lidera zmian, wiedzy, osobę skłonną do podejmowania ryzyka, dobrego analityka, trenera, dbającego o rozwój zarówno własny jak i swoich pracowników. Dobrze żeby kapitalnie radził sobie ze stresem, dążył do celu, adaptował się do niepowodzeń, a co więcej osiągał maksymalny poziom zdolności interpersonalnych. Dlatego przed kadrą zarządzającą stoją coraz nie lada wyzwania. 
    Daniel Goleman twierdzi, że na współczesnym rynku pracy zdolności IE są kluczowymi elementami zarządzania przedsiębiorstwem szczególnie, gdy chodzi o podnoszenie efektywności i wydajności pracy w zespole

    Dodatkowo kompetencje te są wymagane i pożądane na rynku pracy.
    Pracodawcy chcą, aby ich pracownicy mieli wysoki poziom umiejętności międzyludzkich, dobrze odnajdywali się w pracy zespołowej oraz pod presją czasu i stresu. Potrafili się motywować i samoorganizować. Współcześnie kompetencje emocjonalne są niezwykle cennym kapitałem.

     

    NAUKA IE

     

    Pomimo że część umiejętności opiera się na wrodzonych, dziedziczonych cechach. Ważne jest również styczność z bodźcami z zewnątrz, kształtującymi nasze reakcje m.in środowisko, ludzie, wychowanie itp. (Strelau, 2000). Według Daniela Golemana, IE jest w pewnym sensie wyuczalna. Istotną rolę ogrywa wychowanie, jednak w późniejszym czasie przy odpowiedniej praktyce, również można nabyć kompetencje z zestawu IE.

     

    Skupmy się więc teraz na konkretnych umiejętnościach wchodzące w skład IE i możliwości ich praktykowania. 

     

    SAMOŚWIADOMOŚĆ 

    Zdolność do rozpoznawania i rozumienia własnych emocji. Wiedza o własnych uczuciach, wartościach, preferencjach oraz możliwościach. Umiejętność rozpoznawania relacji między uczuciem a zachowaniem. 

    Osoby o wysokim poziomie samoświadomości emocjonalnej są w stanie rozpoznawać własne mocne strony i ograniczenia. Goleman sugeruje, że osoby posiadające samoświadomość mają dobre poczucie humoru, są pewne siebie i swoich umiejętności oraz wpływu własnych emocji na innych ludzi. 

     Jak wzmacniać:
    • Praktykowanie Uważności oraz Medytacja,
    • Prowadzenie dzienniczka uczuć, 
    • Poproś o informację
    DZIENNICZEK UCZUĆ: Celem jest przyjrzenie dominującym u siebie emocjom i ich wyzwalaczom (bodźcom które je wyzwalają jak sytuacje, ludzie itp.)

    Przyjrzyj się swoim emocjom w ciągu dnia. Pomocne może okazać się stworzenie na kartce kolumn w których podzielisz swój dzień na konkretne obszary np. czas w pracy, czas w domu, czas z bliskimi itp. i dominujących w tym czasie i konkretnych sytuacjach emocji. Warto zwrócić uwagę na informację płynące z ciała jak np. spięcie mięśni czy zaciskanie szczęki, bicie serca, zmiana tempa oddychania i temperatury ciała, różne bóle itp. 

     

    Pytania pomocne np. Co sprawiło, że się tak poczułem/am? Czy pojawiła, osoba, konkretna sytuacja? Co wtedy pojawiło się w moim otoczeniu? Jak zareagowało moje ciało? Może uda Ci się odnaleźć konkretną myśl, której warto się przyjrzeć.

     

    Emocje są nośnikami emocji, kryją pod sobą jakieś potrzeby i informacje. Dlatego warto wiedzieć jakie uczucia i emocje dominują u nas w ciągu dnia. Daje to również możliwość ewentualnych zmian. Dzienniczek można prowadzić w różnych formach. Tradycyjnie na kartce, w telefonie, są również dostępne aplikacje które są specjalnie stworzone do takiego rodzaju aktywności.

     

    SAMOREGULACJA I SAMOKONTROLA 

    Samoregulacja to umiejętność rozpoznawania stanu pobudzenia i regulowania go tak, aby optymalnie zarządzać swoim poziomem pobudzenia i energią (zgodnie z definicją dr. Stuarta Shankera.) Czyli zarządzania swoimi emocjami, co absolutnie nie oznacze ich blokowania, lecz umiejętność adekwatnego wyrażania. 

    Samokontrola natomiast odnosi się do nieulegania myślom, powstrzymywanie impulsów emocjonalnych i behawioralnych, które mogłyby oddalić nas od realizacji zamierzonych celów.  Jest to zdolność świadomego reagowania na bodźce wewnętrzne i zewnętrzne oraz kontrola własnych stanów emocjonalnych. Siła koncentracji i nastawienia na cele. Mocna determinacja, która pozwala odraczać gratyfikację i nie dać się chwilowym zachciankom 

    Praktyka Inteligencji emocjonalnej może doprowadzić do zwiększenia pozytywnej samooceny, odporności na stres, tolerancji emocji, samokontroli, empatii!

    Osoby zdolne do samoregulacji są bardziej elastyczne i dobrze dostosowują się do zmian oraz lepiej radzą sobie z konfliktami i trudnymi sytuacjami. Goleman sugeruje również, że osoby z silnymi umiejętnościami samoregulacji mają wysoką sumienność. Myślą o tym, jak wpływają na innych i biorą odpowiedzialność za swoje czyny.

    Natomiast osiąganie celów umacnia nasze poczucie sprawstwa, dlatego też łatwiej nam później podejmować kolejne wyzwania. 🙂

     

    Jak wzmacniać:
    • Do regulowania i zarządzania emocjami, potrzebna jest ich znajomość i umiejętność nazwania (SAMOŚWIADOMOŚĆ)
    • Praktykowanie Uważności oraz Medytacje,
    • Praktyki wyobrażeniowe np. obserwacje pojawiających się myśli, 
    • Praca z oddechem (szczególnie w sytuacjach stresujących oraz złości) ,
    • Znalezienie swojego sposobu na obniżenie ogólnego napięcie (np. aktywność fizyczna),
    • Praktykowanie otwartości na każdą emocję, nauka odczuwania,a nie unikania emocji (niosą one za sobą ważne informacje)
    • Prowadzenie dialogu wewnętrznego na temat tego, co jest ważne i do czego dążymy,
    • Przeformułowania poznawcze.

     

    TECHNIKI WYOBRAŻENIOWE MYŚLI 

    Podążanie za swoimi myślami, które często mogą okazać się nieprawdą, ma swoje konsekwencje. W pracy możemy bardzo szybko tracić cierpliwość i w sposób nieadekwatny okazywać złość (np. wybuchy złości, krzyki itp.). Nagłe napady emocji, mogą nam również uniemożliwić zrozumienie współpracowników, partnerów biznesowych. To oni mogą okazać się dobrym celem, aby dać upust naszej złości. Należy pamiętać jednak że złość ,,zawęża naszą percepcję’’ i silnie aktywizuje nasz układ nerwowy, dlatego tak ciężko nam wtedy o ,,zdrowy rozsądek’’. Dojście do wniosku, że być może ta osoba ma gorszy dzień i i nie potrzebuje dodatkowych wrzasków może w tym momencie, przewyższać nasze umiejętności. 

     

    Dlatego praktykowanie IE , zatrzymanie się i zastanowienie może okazać się strzałem w dziesiątke, aby zapobiec przypadkowemu zepsuciu relacji w pracy czy innych osobistych obszarach oraz okazanie empatii, wyrozumiałości i być może autorytetu! 

     

    Rożne praktyki medytacyjne i uważności pozwalają nieco ,,oderwać’’ się od często nieadaptacyjnych i fałszywych myśli, pojawiających się w naszych głowach. Co więcej pozwala na zauważenie tych myśli i przeformułowanie jej. Zauważenie, a nie automatyczne podążanie za myślami, często może zaoszczędzić nam nieprzyjemnych odczuć.

    Przykład:

    Technik wyobrażeniowych i medytacyjnych jest cała masa. Jedną z często przytaczanych jest wyobrażenie sobie myśli jako chmur na niebie lub pociągu, który przejeżdża na stacji . 

    Wyobraź sobie, że czekasz na peronie na nadjeżdżające pociągi. Pociągi przejeżdżają, a Ty nie możesz do nich wsiadać. Możesz jedynie odczytywać, dokąd jadą. Zarówno pociągi jak i chmury to metafora myśli. Postaraj się obserwować ,,tytuły’’ myśli, ale nie wchodzić do środka. Jeśli się tak zdarzy, skup się na oddechu i wróć na ,,peron’’. Początkowo może się to okazać bardzo trudne, jednak z czasem i praktyką będzie Ci coraz łatwiej nie ,,łapać’’ się każdej myśli i idących za nią emocji. 

     

    Do uzyskania wysokiego poziomu samoświadomości, samoregulacji i samokontroli doskonałym narzędziem mogą okazać się różne techniki Uważnościowe, które mają nas oderwać od tzw. autopilota.

     

     

    MOTYWACJA I WYTRWAŁOŚĆ W DĄŻENIU DO ZAMIERZONYCH CELÓW

    Motywacja definiowana jest jako skłonność emocjonalna, która prowadzi do nowych celów lub ułatwiają ich osiągnięcie, czyli dążenia do osiągnięć, zaangażowanie, inicjatywa optymizm. Jest sztuką podporządkowania emocji obranym celom. Ma zasadnicze znaczenie dla koncentracji uwagi i opanowania twórczej pracy. 

    Kompetencje łączące się z motywacją i osiąganiem celów to również zdolności adaptacyjne, czyli umiejętność panowania nad swoimi stanami wewnętrznymi i zdolność radzenia sobie w zmieniającym się środowisku, elastyczne dostosowanie do zmian otoczenia. Oraz sumienność która obejmuje zdolność przyjmowania odpowiedzialności za zadania i ich wykonanie konsekwencja w działaniu, w zgodzie z przyjętymi przez siebie standardami. 

    Osoby które wypracowały taką zdolność, uzyskują wspaniałe wyniki w osiąganiu własnych celów! 

    Umiejętność zmotywowania się mocno wiąże się z samokontrolą. Czyli nieulegania myślom, powstrzymywaniem impulsów emocjonalnych oraz behawioralnych, które mogłyby oddalić nas od realizacji zamierzonych celów. Cechuje się mocną determinacją, która pozwala odraczać gratyfikację i nie dać się chwilowym zachciankom. 

    Samokontrola czy samodyscyplina są umiejętnościami silnego skupienia na celach, patrzenia długodystansowego i determinacji, a nie uleganie chwilowym przyjemnościom. Są uważane za klucz do sukcesu. Pod wpływem podejmowania wysiłku i osiąganiu własnych celów, wzrasta nasza samoocena oraz poczucie sprawczości. Co wiąże się z podejmowaniem kolejnych, być może trudniejszych dla nas, osiągnięć. 

     

    Ważnym aspektem jest motywacja wewnętrzna. Opiera się ona przede wszystkim na osobistych upodobaniach, konkretnej pasji, bądź też konieczności rozwijania się Pochodzi z wnętrza człowieka. Sprawia, że zachowujemy się w określony sposób lub postępujemy w konkretnym kierunku. Powiązane jest z przekonaniem, że dane zachowanie (jak praca) ma sens i identyfikujemy się z nim. Również odnosimy się wtedy do naszych wartości.  

    Wykonywane czynności stają się wtedy przyjemniejsze, są wykonywane z większym zaangażowaniem i precyzyjnie. Wiąże się również z rozwojem pasji, satysfakcji ze swojej aktywności i samorealizacją- jedną z bardzo ważnych potrzeb człowieka. 

    Jak wzmacniać: 
    • przede wszystkim po raz kolejny SAMOŚWIADOMOŚĆ EMOCJI, aby móc je kontrolować trzeba je najpierw poznać i przeżyć,
    • praktyki Uważności i Medytacje, 
    • Zastanowienie się nad swoimi wartościami, tak aby cele mogły być z nimi powiązane i do nich odniesione (łatwiej wtedy podejmować działanie i wzbudzać motywację wewnętrzną, 
    • Świętowanie swoich emocji poprzez celowe wzbudzanie pozytywnego afektu,
    • Koncentracja  na wyznaczaniu małych, mierzalnych celów.
    • Wprowadzanie wyzwań do swojej codzienności
    • Praktykowanie stanu flow 

     

    ŚWIADOMOŚĆ SPOŁECZNA I DUŻE ZDOLNOŚCI EMPATYCZNE

     

    Umiejętność dobrego współdziałania oraz wywierania wpływu na innych ludzi to kolejny ważny aspekt inteligencji emocjonalnej. Pozwala on budować znaczące relacje ale również przyczynia się do budowania autorytetu. Do takich umiejętności możemy zaliczyć :

    • asertywność: posiadanie i umiejętność wyrażania własnego zdania oraz bezpośredniego, otwartego wyrażania emocji, postaw oraz wyznawanych wartości w granicach nie naruszających praw innych),
    • perswazję: umiejętność wywoływania u innych pożądanych zachowań i reakcji, przywództwo,
    • zdolność tworzenia wizji i pobudzania ludzkiej motywacji do jej realizacji; zdolność zjednywania sobie zwolenników;
    • współpracę: zdolność tworzenia więzi i współdziałania z innymi, umiejętność pracy w grupie na rzecz osiągania wspólnych celów, umiejętność zespołowego wykonywania zadań i wspólnego rozwiązywania problemów.

     

    Osoby kompetentne w tej dziedzinie potrafią wyczuć, kto posiada władzę w różnych relacjach. Rozumieją również, jak te siły wpływają na uczucia i zachowania. Dzięki temu mogą dokładnie interpretować różne sytuacje zależne od takiej dynamiki mocy.

     

    Osiągamy poprzez m.in dobrą znajomość własnych emocji, aktywne słuchanie, umiejętności komunikacji werbalnej (parafrazowanie, klaryfikacja itp.) umiejętności komunikacji niewerbalnej, 

     

    Empatia lub umiejętność zrozumienia jak czują się inni jest absolutnie kluczowa dla inteligencji emocjonalnej. Obejmuje zarówno umiejętność doświadczania stanów emocjonalnych innych osób oraz ich potrzeb i wartości. Patrzenie na problem pod różnymi kątami i dostrzeganie złożoności sytuacji. Traktowanie ludzi z troską i okazując zrozumienie, co może zwiększać ich motywację i efektywność w obszarach biznesowych.  Bycie empatycznym pozwala również zrozumieć dynamikę władzy, która często wpływa na relacje społeczne, szczególnie w miejscu pracy. Jest to ważne, aby kierować interakcjami z różnymi ludźmi, z którymi spotykasz się każdego dnia.
    Jak się okazuje Polska jest na końcu rankingu dotycącego poziomu empatii, gdzie zbadano 63 zbadanych państwa (3 miejsce od końca). To oznacza, że rozumienie innych jest obce Polakom.Tak wynika z badania przeprowadzonego przez prof. Williama Chopika z Michigan State University. Uczony przeanalizował ponad 104 tys. kwestionariuszy wypełnionych przez mieszkańców 63 państw

     

    Ćwiczenia dotyczące emocje  

     

    Umiejętność obserwacji i uważnego słuchania → w celu odczytania ekspresji emocjonalnej, mowy ciała i innych wskazówek afektywnych np. subtelny uśmiech.

    Zrozumienie drugiej osoby→ identyfikacja oraz zrozumienie poznawcze stanu drugiej osoby i próba przyjęcia jej perspektywy

    Adekwatne reagowanie na potrzeby→ np. troską o stan drugiej osoby, czy umiejętność dostosowania reakcji na emocje drugiej osoby np. uścisk.

     

    Ponownie z pomocą może przyjść Uważność 

     

    Jak wzmacniać:
    • Praktykowanie uważności, techniki mindfulness oraz refleksyjność. Różnego rodzaju techniki mindfulness w tym medytacyjne pozwalają nam zwiększyć świadomość własnych emocji, reakcji ale również wzmacniają sposób współodczuwania i empatii(Burks, & Kobus, 2012). Refleksyjność wiąże się z momentami uważności i umiejętności oderwania się od własnej perspektywy.
    • Zdolności empatyczne wiążą się z rozwojem samoświadomości, czyli odkrywania własnych schematów reakcji, własnych emocji, lęków. Czyli przede wszystkim danie sobie przyzwolenia na doświadczenie wszystkich emocji, lecz nie do końca podążanie za nimi. 
    • Refleksje, zmiany poznawcze. Często bardzo schematycznie staramy się odkryć intencje kryjące się pod zachowaniem innych. Lecz nie dostrzegamy wielu czynników ich zachowania. Nie potrafimy oderwać się od pierwszego wrażenia i kurczowo trzymamy się własnych interpretacji, nie zawsze trafnych. Dlatego przydatne może okazać się zadanie sobie paru pytań, które być może wprowadzą nas na inny trop i pełne zrozumienie drugiej osoby, a i mogą uchronić nas od nieprzyjemnych emocji złości, lęku i ewentualnych konfliktów.

     

    Wskazówki: Po pierwsze zamiast zgadywać, Staraj się pytać inną osobę co czuje i myśli? Porównaj uzyskane odpowiedzi ze swoimi pierwotnymi założeniami?Jeśli pojawiły się jakieś różnice z czego mogą one wynikać?Czy gdyby ktoś z boku oglądał zachowanie tej osoby, to czy doszedłby do takich samych wniosków jak ja? A może widziałby to zachowanie inaczej?Jeśli tak co to może oznaczać? Czy możliwe jest, aby to zachowanie nie dotyczyło mnie, a było spowodowane innymi czynnikami?

     

     

    Jednostki świadome emocjonalnie potrafią rozpoznać ważne sygnały emocjonalne i wykorzystać je w dążeniu do osiągania zamierzonych celów.

    Po współczesnym rynku pracy porusza się już wiele osób, które mają wykształcenie oraz specjalistyczną wiedzę. Wysoki (lub przewyższający konkurencję) poziom inteligencji emocjonalnej może zatem stać się przepustką do rozwoju ścieżki kariery zawodowej oraz odnoszenia sukcesów. Dzięki inteligencji emocjonalnej wzrasta konkurencyjność pracownika na globalnym rynku pracy.

     

    Jako firma możemy pomóc Tobie oraz Twoim pracownikom osiągnąć mistrzowski poziom Inteligencji Emocjonalnej. Zapraszamy do zapoznania się z naszą szeroką ofertą oraz do kontaktu 🙂 

     

     

    Zapraszamy do zapoznania się z pierwszą częścią dotyczącą Inteligencji Emocjonalnej INTELIGENCJA EMOCJONALNA W OBSZARZE ZAWODOWYM CZ. 1

    Oraz na Instagrama Firmowego https://www.instagram.com/instytut_izirk/?hl=en  

    🙂

    INTELIGENCJA EMOCJONALNA W OBSZARZE ZAWODOWYM CZ. 1

    INTELIGENCJA EMOCJONALNA W OBSZARZE ZAWODOWYM CZ. 1

     

    W ostatnim czasie natknęłam się na doniesienia, pokazujące że Inteligencja Emocjonalna w dalszym ciągu jest słabą stroną w Polskich firmach. Zanim jednak przejdziemy do omówienia możliwych przyczyn i korzyści, zaczniemy od przedstawienia czym owa Inteligencja Emocjonalna jest i dlaczego jest uznana za ważną w obszarach zarówno osobistych jak i zawodowych.  

     

    INTELIGENCJA EMOCJONALNA (IE)

     

    Według Salovey & Mayer (1990), czyli badaczy którzy wprowadzili pojęcie IE do psychologii to: zdolność spostrzegania, oceny i wyrażania emocji w trafny i przystosowawczy sposób; zdolność rozumienia emocji i wiedzę o nich; zdolność docierania do i/lub wzbudzania emocji, które wspomagają aktywność poznawczą i działania adaptacyjne; a także zdolność kontrolowania emocji własnych i emocji innych ludzi.

     

    Autorzy wyróżniają zdolności takie jak:
    • spostrzeganie i wyrażanie emocji: zauważanie emocji swoich jak różnicowanie szczerości emocji innych osób,
    • wykorzystanie emocji w myśleniu: które emocje mogą wesprzeć procesy myślowe, 
    • rozumowanie i analizowanie emocji oraz wykorzystywanie wiedzy emocjonalnej, zdolność rozumienia emocji złożonych
    • kontrolowanie i regulowanie emocji u siebie i innych (Jaworowska, Matczak, 2001; Mayer, Salovey, 1997) 

     

    Przedstawiony wyżej model uznaje się za tzw. model zdolnościowy, gdzie IE jest rodzajem zdolności umysłowej, formą przetwarzania informacji. Trochę odmienna jest teoria przedstawiona przez Daniela Golemana, nazywana modelem mieszanym. Wydając książkę ,, Emotional Intelligence- Why it can matter more than IQ’’ (1995), autor sprawił, że temat ten został mocno spopularyzowany, szerzej omawiany oraz implikowany w różne obszary. Model mieszany przedstawiony przez autora, obejmuje również cechy osobowości i konsekwencje behawioralne oraz zdolności umysłowe, skłonności, preferencje itp. 

     

    Daniel Goleman w swoich rozważaniach na temat IE zawiera 5 podstawowych umiejętności: 
    • samoświadomość własnych emocji oraz ich wpływu na innych ludzi,
    • motywacja i wytrwałość w dążeniu do zamierzonego celu,
    • samoregulacja i zarządzanie własnymi emocjami, w tym również odraczanie gratyfikacji,
    • świadomość społeczna i duże zdolności empatyczne ( rozpoznawanie emocji i potrzeb innych ludzi),
    • silnie wykształcone umiejętności społeczne umiejętność wzbudzania u innych pożądanych reakcji oraz umiejętność panowania nad własnymi emocjami w kontaktach interpersonalnych.

     

    CO NA TO POLACY? 

     

    Z jednej strony Polska znajduje się w światowej czołówce badań nad Inteligencją Emocjonalną. Badania prowadzone są w obszarach takich jak biznes, edukacja, rozwój osobisty. W 2019 na 7 Międzynarodowym Kongresie Inteligencji Emocjonalnej (International Congress on Emotional Intelligence), zostały przedstawione wyniki badań i warsztatów prowadzonych wśród polskich placówek edukacyjnych przez Instytut Rozwoju Emocji. Za wkład w rozwój nauki i implementacji Inteligencji Emocjonalnej, Instytut został wyróżniony jako najszybciej rozwijająca się instytucja na świecie w dziedzinie IE w ostatnich 2 latach. Myślę, że jest to ogromny powód do dumy. 

     

    Niestety z drugiej strony raport o stanie inteligencji emocjonalnej w Polsce (2018) pokazuje, że ponad połowa pracowników zajmująca stanowiska kierownicze ma niski lub średni poziom IE. Badanie odbyło się w sposób samoopisowy, okazało się że badani zawyżali swoje zdolności w co najmniej 30 proc (największa różnica okazała się w zarządzaniu emocjami, gdzie aż 50 proc badanych uznało, że ma je rozwinięte na poziomie wyższym niż faktycznie miało to miejsce). Dodatkowo 35 proc. aktywnych zawodowo Polaków ma trudności z odpowiednim rozpoznawaniem emocji, a co więcej 62 proc. z ich samoregulacją i adekwatnym okazywaniem. 

     

    Jedną z możliwych opcji wyjaśniających fakt, że pomimo pozytywnej sławy jaką ma IE tak spora liczba osób na wysokich stanowiskach nie może pochwalić się jej wysokim poziomem, jest przekonanie o osłabieniu swojej pozycji i przedstawieniu się jako osoby ,,do wykorzystania’’. Dalej gdzieś panuje przeświadczenie, że emocje nie są zbyt pomocne w działaniach biznesowych i lepiej ich tam w ogóle nie używać. Najlepsza sprawdza się chłodna kalkulacja. Również wychowanie i nauka sposobu okazywania i regulowania emocji jest kluczowa. 

     

    Chłodna kalkulacja i odpowiednie kompetencje oraz wiedza są oczywiście niezaprzeczalnie potrzebne w obszarach zawodowym. Jednak , osoby które nie są zaprzyjaźnione ze swoimi emocjami, nie panują nad nimi, mogę dla przykładu wykorzystywać strategię tłumienia ich. Emocje natomiast muszą mieć zawsze gdzieś swoje ujście, dlatego nagłe wybuchy wściekłości, płaczu itp w sytuacji tłumienia, mogą być występować bardzo często. Osoby nie praktykujące w żaden sposób IE mogą nieadekwatnie reagować, być zbyt impulsywne lub zbyt wyciszone z sytuacjach negocjacyjnych czy innych ważnych rozmowach biznesowych. Dodatkowo warto zwrócić uwagę, że IE nie jest konkretną zdolnością, a zestawem umiejętności, które można kształtować. 

     

    DOBRZE ZARZĄDZANE EMOCJE POMAGAJĄ

     

    Jak się okazuje przywódcy, których cechują wysokie umiejętności związane z Inteligencją Emocjonalną, są świadomi swoich emocji oraz potrafią je wykorzystywać w sposób zwiększający efektywność ich pracy i wyników. Opanowali oni sztukę kontroli emocjami oraz rozpoznawania emocji i potrzeb innych ludzi. To właśnie dzięki wykorzystaniu emocji potrafią działać efektywnie, są zmotywowani oraz mają umiejętności do motywowania i rozumienia innych, co prowadzi do lepszej współpracy i atmosfery. Ludzie czują się zrozumienia i dobrze prowadzeni. 

     

    Badania pokazują, że menedżerowie o wysokim poziomie IE: 
    • preferują bardziej efektywne style kierowania (Opolska, 2014; van Dijk, Freedman, 2007),
    • lepiej rozwiązują problemy złożone (Yukl, 2010) ,
    • efektywniej wykorzystują swój czas i lepiej dostosowują się do zaistniałej, często problematycznej sytuacji (Yukl, 2010).

     

    Jeden z prekursorów, Goleman podkreśla iż w tak szybko rozwijającym się współczesnym rynku pracy IE jest kluczowym elementem zarządzania firmą, szczególnie w obszarach podnoszenia efektywności i wydajności pracy zespołowej. Oddziela on inteligencję emocjonalną od inteligencji ogólnej, nadając tej pierwszej większą wagę jeśli chodzi o osiąganie wybitnych rezultatów w pracy zawodowej.  Jean Graves autor książki Inteligencja emocjonalna 2.0, głosi że IE jest znacznie ważniejsza dla osiągnięcia sukcesu zawodowego, odpowiada on bowiem za 58 proc wyników w każdym zawodzie. Podłużne badania prowadzone przez Dulewicz i współpracowników (2003), wykazały że Inteligencja Emocjonalna jest ważniejszym czynnikiem rozwoju kierowników niż Intelekt. 

     

    KORZYŚCI

     

    Wyżej zostało wymienionych już sporo korzyści, jednak postarajmy się je trochę podsumować. 

     

    Lepsze rozpoznawanie emocji zarówno u siebie i innych to lepsze DZIAŁANIE. Wzbudzone emocji zawsze gdzieś będą w nas siedzieć, dlatego warto je rozpoznawać i znać sposoby na efektywną ich regulacje i zarządzanie. Wysoka IE wiąże się ze zdolnością samo-motywacji, co wiąże się z osiąganiem celów. Natomiast rozpoznawanie emocji i potrzeb innych ludzi jest kluczem do budowania dobrego, zaangażowanego zespołu oraz zdobycia uznania i stworzenia dobrej atmosfery w której działania stają się bardzo efektywne.

    Odnosząc się do słów założycielki Instytutu Rozwoju i Emocji, głosi ona że emocje są kluczem w uczeniu się. Lepsze radzenie sobie z emocjami to lepsza pamięć, większa kreatywność i nastawienie na osiąganie celów. 

    Inteligencja emocjonalna wiąże się z lepszymi relacjami, spadkiem zachowań agresywnych, lepszym radzeniem sobie ze stresem. A idąc tropem, że psychika wpływa również na stan fizyczny i lepszym ZDROWIEM! 

     

    W kolejnych częściach krótkiego cyklu o IE przyjrzymy się konkretnym obszarom biznesowym w których takie umiejętności mogą okazać się niezbędne oraz wprowadzimy kilka wskazówek jak można ćwiczyć kompetencje związane z Inteligencją Emocjonalną. 

     

    Inteligencja Emocjonalna jest zestawem kluczowych umiejętności poruszania się po dzisiejszym świecie, zarówno osobistym jak i biznesowym. Należy podreślić, że są to umiejętności których można się nauczyć. Możemy Ci w tym pomóc 🙂 Zapraszamy serdecznie do zapoznania się z ofertą szkoleniową naszej firmy oraz do kontaktu, wspólnie ustalimy cele i obszary w których zmaksymalizujemy działania. 

    .

    KOMPETENCJE ZAWODOWE PRZYSZŁOŚCI 2020 (RAPORT INSTITUTE FOR THE FUTURE)

     

    ,,FUTURE WORK SKILLS 2020’’

     

    Świat jest w permanentnej zmianie. Co za tym idzie największe instytucje na świecie próbują określić jakie kompetencje i umiejętności będą najbardziej pożądane, tak aby nie pozostać w tyle w czasie transformacji rzeczywistości. Umożliwi to tworzenie innowacyjnej, dobrej przyszłości. Do czynników kształtujących nowe myślenie zaliczane są m.in globalna łączność, sztuczna inteligencja, nowe media. 

    Udało nam się dotrzeć do raportu opublikowanego przez Institute for the Future dla Instytutu Badawczego Uniwersytetu Phoenix.

    Badacze z instytutu Instytut dla Przyszłości (IFTF), przedstawili czynniki które mogą być podstawą zmieniającej się rzeczywistości na rynku pracy oraz w całym społeczeństwie. Dodatkowo wyróżnili kompetencje i umiejętności, kluczowe dla rozwoju innowacyjnego, efektywnego świata. 

    Badacze po szczegółowej analizie przeróżnych obszarów funkcjonowania, opinii ekspertów, wyróżnili 6 czynników napędzających przemiany. Omówimy pokrótce każdy z nich.

     

    1. Wzrost długowieczności 

     

    Wraz z postępem medycyny oraz licznych zaawansowanych badań, możemy powiedzieć o realnym przedłużeniu ludzkiego życia, przebiegającego w zdrowiu. Ma to swoje różne konsekwencje. Ludzie przedłużają swoje lata pracy, aby zapewnić sobie godną emeryturę. Dodatkowo wykonywanie kilku profesji w karierze zawodowej może stać się normą. Wiąże się to również z poprawą ogólnych sprawności intelektualnych i poznawczych oraz potrzebą kształcenia. Widoczną tendencją jest ogólne większe przywiązywanie uwagi do różnych aspektów zdrowia. 

     

    2. Rozwój inteligentnych maszyn i systemów. 

     

    Nie da się ukryć, że inteligentne maszyny oraz wszelakie systemy są już nieodłącznym elementem ludzkiego życia. Proces wdrażania maszyn w ludzką codzienność rozpoczął się i wcale nie ma zamiaru się zatrzymywać. Wręcz przeciwnie. Jasne jest, że każdego dnia grono naukowców i badaczy stara się ulepszać np. dziedziny edukacji, medycyny, poprzez wprowadzanie w nie sztucznych inteligentnych maszyn. Taka sytuacja zmusza ludzkość do refleksji na temat funkcjonowania człowiek – maszyna. Gdzie są granice użyteczności owych maszyn, gdzie są w stanie nas zastąpić, a gdzie może dojść do współpracy. Może jednak są obszary w których systemy nie są w stanie zastąpić człowieka. Są również dyscypliny gdzie mogą nam umożliwić rozwój naszych kompetencji.

     

    3. Zaprogramowany świat.
     

     ,,Każdy obiekt, każda interakcja, wszystko, z czym mamy kontakt będzie przekonwertowane na dane. Gdy odkodujemy świat wokół nas i zaczniemy postrzegać go przez pryzmat danych, będziemy stopniowo coraz bardziej koncentrować się na przetwarzaniu ich tak, aby osiągnąć żądane rezultaty. W ten sposób wejdziemy we „wszystkoprogramowalną erę” — erę myślenia o świecie w kategoriach obliczeniowości, programowalności i projektowalności.’’ cytat pochodzi z oficjalnej strony raportu. 

    Prowadzenie firmy, zarządzanie zdrowiem, pracą itp. wymagać będzie interakcji z danymi. 

     

    4. Nowa ekologia mediów. 

     

    Media i technologie stają się coraz bardziej zaawansowane, tworząc nowy ekosystem. Mamy nowe sposoby komunikacji, nowy język. Co więcej internet staje się bardziej wizualny, niż tekstowy. Tworzymy filmy, animacje które przewijają się w każdych dziedzinach ludzkiego życia wywierając wpływ na społeczeństwo, wartości i kulturę, nie odstępują nas na krok. Wymaga to od nas również tworzenia pewnego własnego wizerunku w świecie online. 

    Fajnie jednak było by przy tym wszystkim utrzymać jeszcze zdrowe zmysły i świadomość, że świat online jest permanentnie, intencjonalnie kreowany. Nie zawsze jest prawdziwy. Natomiast realne jest to że umieszczane informacje ulegają ciągłej zmianie. 

     

    5.Superstruktury organizacyjne.

     

    Niektóre tradycyjne teorie zarządzania mogą nie przynosić już pożądanych efektów. Inspiracja do zarządzania i tworzenia narzędzi szkoleniowe ,natomiast stają się dziedziny jak projektowanie gier, neuronauka i psychologia szczęścia. Dodatkowo niewyobrażalny wpływ mają media i nowe technologię. Poszerzają i reorganizując granice działań dla ludzi. Kreując nowe wartości i zbiorowa inteligencję. Dlatego ważne też będzie uczenie się innowacyjnego wykorzystywania nowych narzędzi społecznościowych do pracy zarówno w makro jak i mikro skali. Włączając całe społeczeństwa w działania. 

     

     

    6. Globalnie połączony świat. 

     

    Z definicji globalizacja to,,ogół procesów prowadzących do coraz większej współzależności i integracji państw, społeczeństw, gospodarek i kultur, czego efektem jest tworzenie się „jednego świata”, światowego społeczeństwa. Zanikanie kategorii państwa narodowego, kurczenie się przestrzeni społecznej i wzrost tempa interakcji”. Procesy te ciągle nam towarzyszą. Dlatego należy brać pod uwagę tworzenie strategii ponad granicami geograficznymi. 

     

     

    10 KOMPETENCJI PRZYSZŁOŚCI

     

    Na podstawie czynników kreujących nową rzeczywistość, wyróżnione zostało 10 kompetencji, które uznano za niezbędne do odniesieniu sukcesu na zmieniającym się rynku pracy. 

     

    1. Odkrywanie sensu i nadawanie znaczenia 

    zdolność do określenia głębszego sensu lub znaczenia tego co jest wyrażane. 

    Podkreślenie kompetencji i umiejętności, których maszyny nie posiadają może wydawać się kluczowe. Nadal istnieją obszary w których maszyny nie potrafią dorównać ludziom. Odkrywanie i nadawanie sensu oraz znaczenia jest jedną z takich umiejętności. Jest to nasz kapitał.

     

    2. Inteligencja społeczna

    zdolność do nawiązywania relacji z innymi w głęboki i bezpośredni sposób. Umiejętność wyczuwania i stymulowania reakcji i pożądanych interakcji. 

    O ile wiemy, że roboty są wyposażone już w pewne ,,emocje’’ i ,,kompetencje społeczne’’ dalej są one mocno ograniczone. Być może jest to uniwersalne i zarezerwowane dla ludzi, gdyż zarówno kompetencje społeczne jak i emocje są niezwykle skomplikowane, a więc jest to dla nas przewaga. 

     

    3. Niekonwencjonalne i adaptacyjne myślenie
    → biegłość w myśleniu i znajdowaniu rozwiązań i odpowiedzi, wykraczających poza utartą rutynę i schematy.

    Postępująca automatyzacja oraz outsourcing, powodują że takie myślenie jest wyjątkowo pożądane. Autorzy określają je mianem „umiejętności przystosowania się do sytuacji” — zdolnością reagowania w odpowiedni, adekwatny do sytuacji sposób, w obliczu nieprzewidzianego splotu okoliczności w danej chwili.

     

    4. Kompetencje międzykulturowe

    umiejętność działania w różnych środowiskach kulturowych. 

    Ta kompetencja, może być wykorzystywana w przeróżnych obszarach życia, nie tylko zawodowych. Postępująca globalizacja, połączony świat sprawia, że rożne kultury przenikają się. Odmienne wartości, zwyczaje można spotkać w organizacjach w których panuje trend na różnorodność, umożliwiając ujrzenie problemów z różnej perspektywy. Oprócz tego delegowanie pracowników do innych krajów jest dosyć popularne. Procesy takie mogą odbywać się bezproblemowo ze względu na kompetencje twarde, jak znajomośc języków i zwyczajów. Również pewna otwartość, elastyczność i umiejętność wyczuwania drugiej strony jest niezbędna.

     

    5. Myślenie obliczeniowe
    → umiejętność przekładania ogromnych ilości danych na abstrakcyjne pojęcia i umiejętność wyciągania wniosków na nich opartych. 

    Wraz z wyżej wspomnianym zaprogramowanym światem, rośnie potrzeba na umiejętności wykorzystywania owych danych i przekładania ich na konkretne działania. Wymagania wobec pracowników wzrastają. Do pożądanych kompetencji zaliczają się umiejętności analizy statystycznej i rozumowania ilościowego. Dodatkowo potrzebna będzie pewna doza sceptyzmu , gdyż nawet najlepsze modele to tylko część prawdziwej rzeczywistości. 

     

    6. Umiejętności korzystania z nowych mediów

    → umiejętność krytycznej oceny i opracowania treści z wykorzystaniem nowych form medialnych oraz wykorzystywanie tych mediów do komunikacji perswazyjnej. 

    Popularność form takich jak blogi, filmy, podcasty jest zauważalna w naszej codzienności. Przewiduje się jednak, że będą one coraz bardziej dominowały w naszych miejscach pracy. Chodzi o wizualne formy, które odbiegają nieco od statystycznych slajdów. Być może chodzi o przeciążenie poznawcze i zbyt dużą ilość informacji docierającą do nas z każdej możliwej strony. Jednak forma dalej musi być wciągająca, aby nie zanudzić odbiorców. Dlategopolecane jest zwracanie uwagi na rozwijanie umiejętności w dziedzinie tworzenia obrazu, filmu oraz pozostanie ,,na czasie’’ z żargonem pojęciowym w tych obszarach. 

     

    7. Transdyscyplinarność

    → znajomość i umiejętność rozumienia pojęć z różnych dziedzin. 

    Bycie specjalistą w wąskiej dziedzinie, niestety może już nie wystarczać. Wraz z postępem świata, problemy które się pojawiają przybierają range mocno złożonych. Dlatego do rozwiązania potrzebna jest wiedza z różnych dyscyplin. Popularne może stać się tzw. ,,T-shaped’’, czyli wysoko rozwinięta wiedzy z przynajmniej jednej dziedziny, plus umiejętność porozumiewania się w języku innych branż. Do tego również potrzebna jest pewna otwartość i ciekawość świata.

     

    8. Myślenie projektowe

    → umiejętność przedstawiania i opracowywania zadań i procedur w taki sposób, aby osiągnąć pożądane rezultaty. 

    Chodzi o pewną umiejętność rozpoznawania jakiego rodzaju myślenie wymagane jest podczas wykonywania konkretnego zadania oraz przystosowaniu swojego środowiska tak, aby osiągnąć maksimum efektywności. Odkrycia neurofizyki podkreślają range naszego fizycznego otoczenia i jego wpływu na kształtowanie poznania. Fred Gage, neurobiolog zajmujący się badaniem i projektowaniem środowisk sprzyjających neurogenezie mówi: ,,zmiana środowiska-zmiana mózgu-zmiana zachowania’’

     

    9. Zarządzanie obciążeniem kognitywnym

    → zdolność do rozróżniania i filtrowania i infromacji pod kątem ważności oraz rozumienia jak zmaksymalizować funkcjonowanie kognitywne , wykorzystując różne narzędzia i techniki

    Ta umiejętność przyda się zarówno w pracy zawodowej jak i jest niezbędna dla naszego zdrowia psychicznego. Jesteśmy bombardowani tysiącami informacji, często sprzecznych i nie zawsze rzetelnych, z różnych urządzeń. Dlatego potrzebna jest pewne umiejętność, wypracowane techniki filtrowania informacji, hierarchizacji na istotne i użyteczne i te nie do końca.

     

    10. Wirtualna współpracy
    → zdolność do wydajnej pracy, zaangażowania i wykazywania obecności jako członek wirtualnego zespołu.

    Z tą kompetencją chyba nie da się nie zgodzić w obecnej sytuacji. Kiedy to większość pracy zawodowej, naukowej została przeniesiona do rzeczywistości online. Z jednej strony może wydawać się to łatwiejsze, jednak zabiera się ludziom pewne wypracowane umiejętności komunikacji niewerbalnej, dlatego tak ważne jest wypracowanie nowych strategii, aby np. uzyskać zmotywowany zespół.

     

    Implikacje

    Wyniki badania mówią nam dużo o tym jakie zachowania i umiejętności będą niezbędne w budowaniu innowacyjnej przyszłości. Zarówno od pracowników i pracodawców wymaga się pewnej elastyczności i otwartości do permanentnego kształcenia siebie i zmian środowiska pracy. Rozwijanie zdolności analitycznych, krytyczne myślenie, może okazać się konieczne. Widoczny jest również dalszy i poszerzający się wpływ mediów. Pomimo ogromnego wpływu i przeniesienia niekórych obszarów do świata online, umiejętności współpracy w grupie oraz pewne zdolności do odnalezienie się w środowisku międzynarodowym jest konieczne. Od pracodawców wymagać się będzie tworzenia planów i strategii uwzględniających transformującyświat oraz konieczność umożliwienia  kształcenie własnym pracownikom. Pod uwagę powinni brać szkolenia interdyscyplinarne z obszernych dziedzin. 

     

     

     

     

    Inspiracją dla posta był raportu pt: „Future Work Skills 2020” opublikowanego przez Institute for the Future dla Instytutu Badawczego Uniwersytetu w Phoenix oraz strona firmy Alogic, która przetłumaczyła za zgodą instytutu ten raport. 

    Raport dostępny w wersji anglojęzycznej: 

    https://www.iftf.org/uploads/media/SR-1382A_UPRI_future_work_skills_sm.pdf

     

     

    Dieta MIND – dieta, która odżywia mózg

    Dieta, która odżywia mózg.

    Ależ pięknie to brzmi 😍 Ale rzeczywiście, coś w tym jest. Bo o ile jesteśmy bombardowani z każdej strony jakimiś bzdurnymi dietami, to wydaje się, że dieta MIND ma sens. Po za tym, znajduje się na 5 miejscu w rankingu Best Diets Overall stworzonego przez US News.

    Dieta MIND (Mediterranean-DASH Intervention for Neurodegenerative Delay) to niejako hybryda diety śródziemnomorskiej oraz diety DASH (Dietary Approches to Stop Hypertension), stylów żywienia uważanych za najbardziej korzystne dla zdrowia.

    Taki rodzaj żywienia sprawdzi się u osób żyjących szybko, często w stresie, pracujących dużo, przy dużym wysiłku umysłowym.

    Według ekspertów, żywienie oparte o zasady diety MIND, wpływa korzystnie na zdrowie mózgu i układu nerwowego, jego prawidłowe działanie oraz usprawnienie procesów poznawczych.

    W odniesieniu do badań – ma działanie neuroprotekcyjne, hamuje powstanie zaburzeń poznawczych, a jej przestrzeganie jest odwrotnie proporcjonalne do prawdopodobieństwa wystąpienia depresji (nie w każdym przypadku oczywiście, ta zależność aż tak prosta nie jest).

    A chociaż nie ma jednego skutecznego sposobu na zapobieganie wystąpienia choroby Alzheimera, wydaje się, że dieta ta może być dużym czynnikiem ochronnym. Według badań, stosowanie diety MIND  obniżyło ryzyko zachorowania na chorobę Alzheimera u 35% osób stosujących się do zaleceń w umiarkowanym stopniu, i o 53% u osób, które trzymały się zasad bardziej restrykcyjnie.
    Badania również odnoszą się do wpływu tej diety na obniżenie ryzyka parkinsonizmu lub spowolnienie rozwoju choroby.

    Na dietę MIND składa się 15 grup produktów. 10 z nich to tzw. „brain-healthy”, a pozostałe 5 – „brain-unhealthy” (specjalnie zostawiłam to nazewnictwo, podoba mi się 😉).

    W skład brain-healthy wchodzą:
    • Zielone warzywa liściaste
    • Pozostałe warzywa
    • Orzechy
    • Owoce jagodowe
    • Nasiona roślin strączkowych
    • Pełnoziarniste produkty zbożowe
    • Ryby
    • Drób
    • Oliwa
    • Wino (o tym na końcu 🍷 )
    Grupa brain-unhealthy to:
    • Czerwone mięso
    • Masło i twarde margaryny
    • Ser żółty
    • Ciasta i słodycze
    • Produkty smażone i Fast food.

    Jakie są zatem zasady tego sposobu żywienia?

    1. Spożywaj przynajmniej 3 porcje pełnoziarnistych produktów zbożowych dziennie. Porcja to np. pół szklanki ugotowanej kaszy czy ryżu, szklanka ugotowanego makaronu, kromka chleba, pół szklanki płatków.
    2. Przynajmniej 3 porcje zielonych warzyw dziennie oraz przynajmniej 1 porcję innych warzyw w ciągu dnia. Porcja to np. pół ugotowanego brokuła, 2 duże garści szpinaku lub sałaty, pół papryki, pomidor, pół dużego ogórka.
    3. Orzechy powinny być uzupełnieniem diety i być spożywane przez większość dni w tygodniu – czyli kiedy mamy ochotę „coś pochrupać”, powinniśmy wybierać niesolone, nieprażone orzechy.
    4. Przynajmniej 1 porcja nasion roślin strączkowych co drugi dzień. Do grupy roślin strączkowych zaliczamy między innymi fasolę, ciecierzycę, soję, soczewicę, bób, groszek, a porcja to mniej więcej pół szklanki.
    5. Owoce jagodowe i drób minimum 2 razy w tygodniu. Do tej grupy owoców zaliczamy truskawki, jeżynę, maliny, agrest, borówki, porzeczkę i oczywiście jagody 🍓. Od siebie dodam, że drób nie jest taki obowiązkowy, za to powyższe owoce polecam spożywać jak najczęściej.
    6. Ryby powinny lądować na talerzu co najmniej 1 w tygodniu. Są bogactwem wielu składników, ale głównie chodzi tutaj o kwasy omega-3, jeżeli więc nie jadamy ryb, warto pomyśleć o suplementacji 🐬.
    7. Ważne, żeby produkty „niedozwolone” zostały ograniczone do maksimum 1 porcji jakiegokolwiek „brain-unhealthy” produktu w tygodniu.

    A co z tym winem? 🤯 To prawda, że w oryginalnych zaleceniach diety MIND ono się pojawia. Ja do picia nie namawiam i tu.. Stawiam kropkę 😎

     

    Morris MC., Tangney CC., Wang Y. i wsp., MIND diet slows cognitive decline with aging, Alzheimers Dement, 2015 Sep;11(9):1015-22.
    Morris MC., Tangney CC., Wang Y. i wsp., MIND diet associated with reduced incidence of Alzheimer’s disease, Alzheimers Dement, 2015 Sep;11(9):1007-14.
    Hosking DE., Eramudugolla R., Cherbuin N. i wsp., MIND not Mediterranean diet related to 12-year incidence of cognitive impairment in an Australian longitudinal cohort study, Alzheimers Dement, 2019 Apr;15(4):581-589.
    Cherian L., Wang Y., Fakuda K. i wsp., Mediterranean-Dash Intervention for Neurodegenerative Delay (MIND) Diet Slows Cognitive Decline After Stroke, J Prev Alzheimers Dis., 2019;6(4):267-273.
    Marcason W., What Are the Components to the MIND Diet?, Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics, 2015;115(10).
    Salari-Moghaddam A., Keshteli AH., Mousavi SM. i wsp., Adherence to the MIND diet and prevalence of psychological disorders in adults, J Affect Disord, 2019 Sep 1;256:96-102.
    Agarwal P., Wang Y., Bauchman AS. i wsp, MIND Diet Associated with Reduced Incidence and Delayed Progression of ParkinsonismA in Old Age, J Nutr Health Aging, 2018;22(10):1211-1215.

     

    Chcieć to nie zawsze móc. Pułapka pozytywnych emocji i symulacje mentalne

     

     

    Tak jak większość osób, bardzo chcielibyśmy żeby postawione cele zawsze były łatwe i przyjemne do spełnieniem a i przede wszystkim żeby  zawsze chciało nam się je realizować. Niestety tak nie jest. Powodów jest mnóstwo. Od braku odpowiednio sformułowanego celu, który nie wzbudza w nas pokładów energetycznych i działania, do braku wiedzy i potrzebnych narzędzi jak ten cel sfinalizować. Być może gdzieś również nie dotyka specjalnie naszych podstawowych wartości, to również może okazać się przeszkodą. A być może po prostu wzięliśmy na siebie zbyt dużo pracy. Powodów jest dużo. 

    W tym poście zajmiemy się pozytywnymi emocjami , tym razem ich dysfunkcjonalnej strony jeśli chodzi o osiąganie celów. Dodatkowo wyjaśnimy czym jest symulacja mentalna i jak może okazać się pomocna przy realizacji naszych pragnień. 

     

    CHCIEĆ A MÓC

    Chcenie to świetnie początek jeśli chodzi o proces osiągania celów, ale żeby zadziało się coś faktycznie, działanie musi być opatrzone w różne inne czynniki.

    Według prof. Łukaszewskiego, wybitnego psychologa, termin motywacja można zdefiniować jako ,,wszelkiego rodzaju mechanizmy odpowiedzialne za uruchomienie, UKIERUNKOWANIE ,PODTRZYMANIE i zakończenie zachowania. Dotyczące zarówno mechanizmów zachowań prostych jak i zachowań złożonych, zarówno mechanizmów wewnętrznych jak i zewnętrznych, afektywnych (emocjonalnych) i poznawczych (bardziej umysłowych, refleksyjnych).

    Właśnie, być może już dokładnie wiemy co chcemy osiągnąć. Obraz który mamy w głowie naszego wymarzonego celu napawa nas niesamowitym optymizmem i zastrzykiem emocji. Odpowiada on jednak za uruchomienie całego procesu motywacyjnego, a na tym, jak widać w powyższej definicji, się nie kończy.

    Większym problemem okazuje się ukierunkowanie, a przede wszystkim podtrzymanie mechanizmów motywacyjnych. Często po prostu nie układamy sobie konkretnego planu działania, aby dokładnie krok po kroku wiedzieć co mamy zrobić. Dodatkowo istotną częścią jest nie kłócenie się z tym planem 🙂 Nie chodzi nam o ewentualną modyfikację w celu zwiększenia skuteczności, a o wymiar ,,zrobię jutro’’. Taki plan napisany na kartce może okazać się kluczem do sukcesu. Warto wziąć pod uwagę również wszelkie dystraktory, niebezpieczeństwa i sposoby poradzenia sobie z nimi. 

     

     

    SAMOREGULACJA I SAMOKONTROLA

    W kwestii kłótni i dyskusji, które czasem prowadzimy ze sobą odnośnie naszych większych czy mniejszych celów, a dokładniej działań które mamy podjąć, aby je osiągnąć, dobrze jest rozróżnić dwa czynniki SAMOREGULACJĘ I SAMOKONTROLĘ. 

     

    SAMOREGULACJA to trochę dogadzanie sobie. To działanie, które skupia się na podnoszeniu naszych pozytywnych emocji TU I TERAZ i utrzymaniu dobrostanu organizmu. Brzmi dobrze, jednak podczas gdy jesteśmy skupieni na małych przyjemnościach, przeszkadzamy w realizacji naszego większego celu. Przykładem może być zdanie ,, dzisiaj nie pójdę na siłownie gdyż jest za zimno i pada’’ (podczas gdy naszym postanowieniem było chodzenie na siłownię przez tydzień). Tu i teraz poczujemy się lepiej jednak w dłuższym wymiarze będziemy z siebie niezadowoleni i rozczarowani. 

     

    SAMOKONTROLA natomiast powiązana jest z naszym zewnętrznym celem. Nie jest zależna od naszych emocji, ale poparta działaniem w zgodzie z realizacją pragnienia. Wymaga jednak od nas trochę samodyscypliny i wysiłku. Na dłuższą metę osiągając to co założyliśmy wzmacnia samoocenę, sprawczość oraz wzbudza dumę i satysfakcję. Co motywuję nas do kolejnych działań. 

     

    Warto zastanowić się jakie zachowania i wymówki najczęściej wkradają nam się podczas gdy stawiamy sobie jakieś wyzwania. Co więcej warto zastanowić się nad swoimi podstawowymi wartościami i to na ich podstawie formułować cele. Jest dużo większa szansa, że samokontrola wygra w wewnętrznej dyskusji 🙂 

     

    Co jednak z tymi gloryfikowany pozytywnymi emocjami. Okazuję się, że nie są one zawsze najlepszym rozwiązaniem jeśli chodzi o nasze cele. Oczywiście powinny pojawić się po ich osiągnięciu. 

     

     

    PUŁAPKA POZYTYWNYCH EMOCJI

    Jeśli chodzi o pozytywne emocje w związku z osiąganiem celów, warto poruszyć kilka kwestii. 

     

    Po pierwsze są bliższe ww. samoregulacji. Jako ludzie lubimy się po prostu dobrze czuć, lubimy przyjemności. Natomiast nie jesteśmy do końca otwarci na dyskomfort. Co może okazać się pułapką, gdyż działanie zgodne z celami wbrew pozorom nie musi być przyjemne. Wymaga natomiast poświęceń, zazwyczaj dużego nakładu pracy i okraszone jest sporą ilością wyborów, pokroju czy popracować czy iść ze znajomymi na piwko. Czy zjeść ten kawałek ciasta chociaż obiecałem/am sobie że nie będę jeść słodyczy przez miesiąc. W związku z takimi i podobnymi wyborami może pojawić się napięcie. Mamy tendencję również do działania które zniweluję to napięcie i przyniesie nam ulgę natychmiast. Oczywiście niektórzy mają większość zdolność do odraczania gratyfikacji (nagrody), ale spokojna głowa, takiego działania również da się nauczyć. Im częściej ćwiczone tym łatwiej będzie ,,ignorować’’ napięcie i nakierować uwagę na realizację postawionego celu.

     

    Kolejną pułapka jest to, że pozytywne emocje mogą dać nam kopa energetycznego na początek podczas tworzenia celu. Jednak ten początkowy etap, samego wyobrażania celu (i tylko wyłącznie jego ostatecznego efektu), może zabrać nam tak dużo energii, że zabraknie nam jej na działanie. 

     

    Co więcej warto rozróżnić BIERNE MYŚLENIE POZYTYWNE oraz AKTYWNE MYŚLENIE POZYTYWNE.

    To pierwsze wiążę się z samym myślenie o sukcesie, opiera się trochę na myśleniu życzeniowym oraz na tym ,,że będzie dobrze’’. Takie myślenie ma swoją funkcję ochronną w sytuacjach kiedy jesteśmy pozbawieni kontroli, nie mamy wpływu na to co się dzieje. Myślenie pozytywne aktywne, natomiast zawiera kombinację optymistycznego myślenia i włożonego wysiłku. Takie osoby oprócz wyobrażenia tworzą plan i działają zgodnie z nim. 

     

    I tak zapraszam do jednej z propozycji rozwiązania jakim jest: symulacja mentalna.

     

     

    SYMULACJA MENTALNA 

    Na temat symulacji mentalnych, stworzono wiele mitów. Są one mylone z wybitnie pozytywnym i tylko pozytywnym myśleniem, wyobrażaniem sobie swoich celów i wiarą, że wszystko się magicznym sposobem zrobi, samo. A my spokojnie będziemy sobie tylko myśleć. No niestety nie ma tak łatwo 😉

     

    Symulacje mentalne faktycznie opierają się na wyobrażeniach. Jednak muszą zadziać się one zgodnie z pewnymi regułami. Co więcej ich skuteczność poparta jest już nie mała ilością badań, ale w żadnym nie ma powiedziane, że ROBI SIĘ TO SAMO. Technika ta uznana jest za skuteczną i pomocną w osiąganiu celów. Jednak nasza wytrwałość i działanie dalej jest uwzględnione 🙂 

    Według definicji Słownika języka polskiego (Szymczak, 1981, t. III, s. 826), „wyobraź­nia to zdolność do tworzenia wyobrażeń twórczych, przewidywania, uzupełniania i odtwarzania oraz zdolność przedstawia­nia sobie zgodnie z własną wolą sytu­acji, osób, przedmiotów, zjawisk itp. nie­ widzianych dotąd; fantazja, imaginacja”, ,, a wyobrażenie definiowane jest jako „wywołany w świadomości obraz przedmiotu lub sytuacji, które w danej chwili nie od­działują na narządy zmysłowe człowieka, opierający się na uprzednio poczynio­nych spostrzeżeniach i fantazji; gdy mają charakter wspomnieniowy, są to wyobra­żenia odtwórcze; gdy dotyczą treści nie­rzeczywistej, bez charakteru wspomnie­niowego, określane są jako twórcze lub fantazyjne” (op. cit, s. 826).

     

    Symulacje mentalne polegają na wizualizacji, wyobrażaniu sobie czegoś w umyśle. Jednak badania pokazują, że aby zwiększyć prawdopodobieństwo osiągnięcia założonego celu, a nawet zwiększenia po prostu prawdopodobieństwa że wdrożymy działanie (że się ruszymy z miejsca), jest wizualizacja NIE SAMEGO WYNIKU, a CAŁEGO PROCESU. Dokładnie krok po kroku co musimy zrobić. Jak wynika ze wcześniejszej definicji motywacji, sam cel jest ważny, jednak proces wdrażania i podtrzymanie jest tak samo istotny.

    Wyobrażanie samego procesu może zakończyć się tzw. ZASTĘPCZĄ GRATYFIKACJĄ. Co oznacza, że w naszej głowie już osiągnęliśmy zakładane pragnienie. Z naszym mózgiem jest tak, że nie do końca potrafi odróżnić faktyczne doświadczanie od wyobrażenia. Podczas wizualizacji w mózgu aktywują się PRAWIE te same obszary co podczas działania, odpowiedzialne za planowanie i projektowanie ruchu (oprócz części wykonawczej).

     

    Działania związane z wizualizacją są poparte wieloma badaniami. Jedną z czołowych badaczy jest Shelley Taylor. Przeprowadziła ona badanie na 3 grupach studentów. Pierwsza z nich miała wyobrażać sobie tylko pozytywny wynik egzaminu przez 15 minut (7 dni). Natomiast druga miała za zadanie wyobrażać sobie WSZYSTKIE DZIAŁANIA, które mają prowadzić do celu (pójście do biblioteki, czytanie książek, robienie notatek). Co więcej wyobrażali sobie również jak zwalczają wszelkie dystraktory. Trzecia grupa po prostu jak zawsze przygotowywała się do egzaminu. Okazało się, że grupa która wyobrażała sobie cały proces siadała do nauki dużo szybciej oraz uzyskała średnio 8 pkt więcej niż reszta badanych. Ciekawe jest również to, że grupa która skupiała się na tylko pozytywnym wyniku, wypadła gorzej nawet niż grupa która nie używała wyobrażeń. (ww. zastępcza gratyfikacja ). 

     

    Treningi mentalne są bardzo często używane w psychologii sportu. Okazuje się ,że praktykę świadomego tworzenia obrazów mentalnych, można uznać jako efektywny sposób poprawy umiejętności motorycznych. Dla przykładu wyobrażanie każdego stawianego kroku podczas biegu, a nawet ruchu kolana, może faktycznie pomóc w osiąganiu ponadprzeciętnych wyników. Odnosi się to również do uderzenia piłki rakietą, strzału z łuku itp. 

     

    Sukcesy można tłumaczyć tym, że symulacje mentalne zmniejszają poziom odczuwanego lęku, pomagają w formułowaniu szczegółowego planu działania oraz przygotowują na ewentualne przeszkody

     

    Wizualizacja oczywiście nie zastąpi działania. Ma tylko przygotować i zmotywować do jego podjęcia 🙂

     

    My od siebie chcielibyśmy serdecznie zaprosić do zapoznania z artykułami, wywiadami Dr. Ewy Jarczewskiej-Gerc. Wykładowczyni na Warszawskim SWPS, trenera i szkoleniowca ,specjalizującego się w psychologii motywacji, realizowaniu celów, zarządzaniu stresem i czasem oraz treningiem mentalnym. Pani Doktor napisała wspaniałą książkę ,,Rola wyobrażeń w osiąganiu celów. Symulacje mentalne” do której z czystym sercem odsyłamy 🙂 Jej przekazywana wiedza była również inspiracją podczas przygotowania tego posta 🙂 

     

    Osiąganie celów wiąże się z wieloma przeszkodami, wyrzeczeniami i wyborami. My od siebie przesyłamy małe wskazówki: 
    • oprócz celu przygotuj również dokładny plan działania, zapisz go,
    • nie kłóć się z wcześniej zapisanym działaniem (widocznie było dla Ciebie ważne, także się go trzymaj 😉
    • przez np. miesiąc postaraj się nie dyskutować ze swoim celem i działaniem do niego prowadzącym (zapewniam że z czasem jest łatwiej),
    • cele postaraj się stawiać zgodnie ze swoimi wartościami (jest większa szansa, na ich osiągnięcie i wygraną samokontroli )
    • wzbudzaj w sobie poczucie DUMY (działa lepiej niż poczucie winy),
    • wizualizuj sobie dokładnie cały proces , będzie Ci łatwiej nawet go rozpocząć i przygotować się na ewentualne przeszkody 🙂

     

     

     

     

     

    Zapraszamy do zapoznania się z ofertą szkoleniową firmy IZIRK. 

    Oraz na Instagrama firmowego na którym znajdą Państwo wiele ciekawostek związanych z żywieniem, psychologią, pisanych przez dietetyka klinicznego oraz psychologa klinicznego. Dodatkowo umieszczane są informację odnośnie oferty firmy IZIRK oraz terminów naborów na dofinansowania. SERDECZNIE ZAPRASZAMY 🙂